Słowo: bo (1599) 
Wystąpienia 61-80 z 123
Mk 9,5 Abowiém nie wiedział co mówił: bo przestrászeni bojáźnią byli.
Mk 9,39 Bo kto nie jest przeciwko wam, zá wámi jest.
Mk 11,13 A ujźrzawszy z dáleká figę májącą liście, przyszedł jesliby snadź co ná niéj nálazł. A przyszedszy do niéj, nic nie nálazł oprócz liścia, bo nie był czás figóm.
Mk 12,12 i stáráli sie go pojmáć: á balisie rzészéj, bo poználi iż ná nie to podobieństwo powiedział, opuściwszy go odeszli.
Mk 12,23 W zmartwychwstániu tedy gdy powstáną, którégóż z tych będzie żoná? bo siedm ich mieli ją zá żonę.
Mk 13,7 A gdy usłyszycie wojny, i wieści o wojnách nie trwóżciéż z sobą. Bo sie to dziać musi: áleć nie już konieć.
Mk 13,9 A wy miéjcie sie sámi ná pieczy. Bo was wydádzą do rad, i w bóżnicách was bić będą, á przed stárosty i przed królmi dla mnie stáwáć będziecie, onym ná świádectwo.
Mk 13,22 Bo powstáną fałszywi Christusowie, i fałszywi prorocy: i będą czynić znáki i cudá ku zwiedzieniu, by mogło być w wybránych.
Mk 13,33 Pátrzcie, czujcie, á módlćie sie: bo nie wiécie kiedy czás będzie.
Mk 13,35 Czujcież tedy (bo nie wiécie kiedy Pan domu przyjdzie: z zwieczorá li, ábo w północy. ábo gdy kury poją z poránku)
Mk 14,2 Bo mówili: nie w święto, áby snadź nie był rozruch w ludu.
Mk 14,7 bo záwżdy ubogié macie z sobą: i kiedy będziecie chciéć możecie im dobrze czynić: lecz mnie nie záwżdy macie.
Mk 14,40 A wróciwszy sie, nálazł je zásię śpiącé (bo oczy ich były obciążone) á nie wiedzieli co by mu odpowiedźieć.
Mk 16,8 A oné wyszedszy, uciekły z grobu, ábowiém zjęło je drżenié i strách: á nikomu nic nie powiedáły, bo sie bały.
Łk 1,13 I rzékł do niego Anjół: Nie bój sie Zácháriaszu, bo jest wysłuchána prośbá twojá: á żóná twá Elżbiétá urodzi tobie syná, i názowiesz imię jego Jan.
Łk 1,37 Bo u Bogá nie będzie żadné słowo niepodobné.
Łk 1,76 A ty dzieciątko, prorokiem Nawysszégo będziesz názwáné: Bo urzedzisz przed oblicznością Páńską, ábyś gotował drógi jego.
Łk 2,10 i rzékł im ánjół: Nie bójcie sie: bo oto opowiádam wam weselé wielkié któré będzie wszytkiemu ludowi:
Łk 4,6 I rzékł mu: Tobie dam władzą tę wszytkę, i chwałę ich: bo mnie podáné są, á komu chcę dawam je.
Łk 4,32 I zdumiéwáli sie nád náuką jego: bo byłá z władzą mowá jego.
