Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Jn 13,3 Wiedząc Jezus że wszytko ociec podał do rąk jemu, á iż od Bogá wyszedł i do Bogá idzie:

Jn 14,1 I † rzekł uczniom swym † Niech się nie trwoży serce wásze: wierzycie w Bogá, i w mię wierzycie.

Jn 16,27 Abowiem sam ociec miłuje was, żeście wy mnie umiłowáli, i uwierzyliście żem od Bogá wyszedł.

Jn 16,30 Teraz wiemy że wszytko wiesz, á nie potrzebać żeby cię kto pytał, stądże wierzymy żeś od Bogá wyszedł.

Jn 17,3 A ten ci jest żywot wieczny, áby poználi ciebie sámego prawdziwego Bogá, i ktoregoś posłał Jezusá Christusá.

Jn 20,17 Rzekł jej Jezus, Nie tykaj się mnie: ábowiemem jeszcze nie wstąpił do ojcá mego: ále idź do bráciej mojej, á powiedz im, Wstępuję do ojcá mojego i ojcá wászego, i Bogá mego, i Bogá wászego.

Jn 21,19 A to mowił dawając znáć ktorą śmiercią miał uwielbić Bogá, A to powiedziawszy, rzekł mu, podź zá mną.

Mt 23,0 Kápitulá 23. 2. O siedzących ná stlicy Mojzeszowej. 3. ktorych każe się strzedz uczynkow Jezus. 4. 5. Opismać ich i spráwy i obyczáje. 8. Swym się nie daw zwáć mistrzámi, á inszych nie mieć zá ojce ná ziemi. Siebie jednym mistrzem, á Bogá jednym ojcem, uklázując. 13. Nas rzekła ná Fáryzeusze i uczone w piśmie biedę im przyszła opowiedájąc. 37. Jerozolimie grozi, i upadek tej opowieda.

Mt 27,0 Kápitulá 27. 2. Jezusá do Piłatá prowádzą. 3. Judasz to widząc żałuje iż go wydał, i wráca księżej pieniądze. 7. Zá ktorę rolą kupili ná pogrzeb gościom. 11. Jezus ná pytánie Stárościne nic nie odpowieda. 17. Stárá się oto stárostá jákoby go wypiśił. 20. Lecz księża wołáją áby wypiśił Bárábbászá, á ukrzyżował Jezusá. 24. Piłat ręce umywa, niezezwálájąc ná śmierć jego, i okázując jego niewinność. 28. W szárłar Jezusá obłoczą. 29. Cierniewą korona koronują, i náporząd z niego szydzą. 31. Wiodą go ná ukrzyżowánie. 32. Szymon Cerenejczyk niesie krzyż jego. 34. Dáją mu pić ocet z żołcią. 35. Ukrzyżowawszy go dzieła się odzienim jego. 37. Nápis do krzyżá przybijáją. 39. Szydzą z niego wszyscy. 46. A on do Bogá ojcá woła. 50. I duchá wypuszcza. 51. Cudá się rozmáite dzieją. 57. Jozef prosi Piłatá o ciáło jego. 60. Kłádzie go do grobu. 63. Księża strasz do grobu przystáwili, żeby go uczniowie nie ukádli.

Mk 15,0 Kápitulá 15. 1 Jezus odwiedziony do Piłatá 3. 4. 5. Nie nie odpowieda, na skárgi, i pytánia. 7 Piłat wspomina Bárábászá chcą áby wypuśćił, á ukrzyżował Jezusá. 15 I uczynił ták Piłat kwoli pospolstwu. 16 A tak żołnierze, biczują, koronują, i hańbią Jezusá. 20 I wiodą krzyżowáć. 27 Miedzy dwiemá zbojcámi. 29 Wszyscy z niego szydzą i urągáją ná krzyżu wiszącemu. 33 A on do Bogá ojcá swego woła. 36 I duchá mu oddaje. 38 Záczym mu setnik świádectwo wydał. 43 Jozef prośi o ćiáło jego. 44 Czego nie odmowił Piłat. 45 A on je w grob włożył.

Łk 1,0 Ewánjelija Święta według Łukászá. Kápitułá 1. Czyni przedmowę Łukasz do Teofilá, o wielkości tych ktorzy się zá to bráli, jakoby porządnie spráwy Jezusowe opisáli. 5. Rzecz swą záczyna od Záchárjaszá Janowego ojcá. 26. Potym opisuje poczęcie Jezusowo, przez poselstwo Gábryjelá árchánjołá ktory do Máryi posłány był. 32. I odpowiedział co zacz ten syn jej miał być. 34. Máryi zezwolenie. 39. Elżbiety náwiedzenie. 46. Piosnka Bogá chwalenie. 57. Urodzenie Janowe. 64. Zácháriaszowe przemowienie. 68. Piosnką Bogá chwalenie. 80. Janowe rośnienie i pomnażánie.

Łk 2,0 Kápitulá 2. 1. Popis świátá pod Cesárzem Augustem. 7. Národzenie Jezusowo. 8. Pásterzom przez ánjołá opowiedziáne. 14. Piosnká ánielska. 17. Pásterze dziecię ujzrzawszy, národzenie jego opowiedáją. 21. Dziecięciá tego obrzezánie, i do kościołá ofiárowánie. 25. ktore Symeon ná ręce bierze i Bogá chwali. 36. Anná Prorokini wdowá. 40. Jezus się w leciech i mądrości pomnaża. 46. We dwanaście lat z Doktory w kościele gada.

Łk 7,0 Kápitułá 7. 1 W Káfarnáum sługę Setnikowego uzdrowił Jezus. 6 Ten to Setnik był człowiekiem skromnym, uczciwym i wiernym. 9 Że sie mu i sam Jezus dziwował. 11 Jezus Pan przyszedszy do Nanmá wskrzesił syná jednej wdowy. 18 Jan dwu uczniow swych do Jezusá wypráwił: áby sie pytáli jeśliby on był Christusem. 24 Po ktorych odeściu záleca pan Janá ludowi. 29 Lud z te(go) Bogá chwali. 30 Lecz Fáryzeuszowie zá nic to sobie májąc, rádą Bożą gárdzą. 31 Ktore pan Jezus strofuje, wziąwszy podobienstwo od dzieci ná ulicy igrájących. 36 Prosi go jeden z Fáryzeuszow áby z nim jadł. 37 Gdzie do niego przyszłá niewiástá grzeszna. 39 Czym gdy sie Faryzeusz obrażał. 40 Jezus mu ná to odpowiedział, podobienstwem wziętym od dwu dłużnikow.

Jn 11,0 Kápitułá 11. 1 O niemocy i śmierci Łázárzowej. 20 Martá rozmawia z Jezusem o śmierci brátniej i o zmartwychwstániu. 25 Jezus jest powstániem i żywotem. 27 Że wierzący wen nie umierają. 28 Martá potájemnie siestrze powieda o Jezusie. 31 Zá ktora i żydowie wybiegli. 31 Márja się przed Jezusem uskárża. 35 Jezus płácze. 38 Do grobu przyszedł. 41 Do Bogá woła. 43 Wzbudził Łázárzá. 45 Wiele z żydow uwierzyło wen. 46 Inszy go zaś do Fáryzeuszow odnieśli. 47 Oni rádzą przeciw niemu áby go co rychlej zábili. 49 Kájfász prorokuje. 54 Nie śmie Jezus tám nie miedzy nimi chodzić. 57 Księża z Fáryzeuszami dekret uczynili, áby im o nim powiedział káżdy kto by o nim wiedział.

Jn 12,0 Kápitułá 12. 1 Jezus w Betánii. 2 Z Martą i Łázárzem wieczerza. 3 Máryja go maścią máże. 4 Judasz máści żáłuje. 6 Iż był złodziejem. 7 Jezus Máryją wymawia. 9 Zbiegli się żydowie z Jeruzálem dla Jezusá i Łázárzá. 12 Názájutrz prowadzą ná oślęciu Jezusá do Jeruzálem. 20 Niektorzy z Greckich żydow. 21 Proszą Filipá żeby mogli widzieć Jezusá. 24 Jezus opowieda śmierć swą potrzebną i użyteczną. 27 Trwoży sobą dla bliskiej świerci. 28 Ojcá o uwielbienie prosi: á on się mu ozywa. 32 Zásię śmierć swą pożyteczną być opowieda. 34 Żydowie dumáją, żeby Mesjasz umrzeć nie miał. 35 Jezus ich upomina żeby w świetle chodzili poki czás máją. 37 Dlatego mu wierzyć nie mogli, áby się proroctwá spełniły. 42 Jednák ich wiele z Książej wen uwierzyło: ále go dla chwały świeckiej wyznáwáć nie śmieli. 44 Kto wierzy w Christusá, wierzy w Bogá ojcá jego.

Jn 16,0 Kápitułá 16. 1 Zá jednę przestrogę, opowieda im prześládowánie dla imienia swego. 3 Ktore ich podkáć miáło od tych co jego i Bogá też nie znáją. 7 Ale im záś duchá świętego objecuje. Ktoryby ich cieszył, á świát strofował i sądził. 16 Powieda im o odeściu swym ná máły czás. 20 A iż ná nie, jáko ná niewiástę rodzącą frásunek przyść miał. 22 Lecz potym nieodmienne wesele. 23 Ku modlitwie ich nápomina. 27 Upewniájąc ich w tym, że je ociec miłuje. 29 Dobrze sobie tuszą uczniowie, jákoby też wszytko co im mowił rozumieli. 32 A on im záś powieda że go sámego mieli odbieżeć.

Jn 21,0 Kaápitułá 21. 1 Jezus się záś ukazał uczniom, gdy z Piotrem ryby łowili. 5 Pyta ich jeśliby mieli co jeść. 6 Każe im sieć zápuścić po práwej stronie. 7 Jan poznawszy Páná Piotrowi powieda, á on się po wodzie do niego rzucił. 11 Wielkość ryb pojmánych. 12 Je z nimi Jezus. 15 A Piotrá pyta jeśliby go miłował. 18 Potym mu śmierć tego opowieda przez ktorą Bogá uwielbić miał. 21 Piotr się o Janie pyta. 22 Czego mu Pan broni.