Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: Bogá (1556)

Wystąpienia 61-73 z 73

Jn 13,3 wiedząc iż wszytki rzeczy dał jemu ociec w ręce, á iż od bogá wyszedł, i do bogá idzie.

Jn 14,1 I rzekł zwolennikom swoim. Niechaj sie nie smęci serce wásze. Wierzycie w bogá: i w mię wierzcie.

Jn 16,27 Abowie(m) on sam ociec miłuje was iżeście wy mnie miłowáli, i uwierzyliście iże(m) od bogá wyszedł.

Jn 16,30 Teraz wiemy iże wszytko wiesz, á nie potrzebno jest tobie áby cię kto pytał. W tym wierzymy iżeś od bogá wyszedł. #

Jn 17,3 A ten jest żywot wieczny, áby poználi ciebie sámego bogá prawdziwego, i ktoregoś posłał Jesusá Christusá.

Jn 20,17 Rzekł jej Jezus. Nie dotykaj sie mnie. Jeszczem bowiem nie wstąpił od ojcá mojego. Ale idź do bráciej mojej, i rzecz im. Wstępuję do ojcá mojego, i do ojcá wászego. Bogá mojego, i bogá wászego.

Jn 21,19 A to mowił známionując ktorą śmiercią miał objáśnić bogá. # # I gdy to powiedział rzekł jemu. Náśláduj mię.

Mt 6,0 Dobre uczynki jako obacznie máją byc czynione, á zwłaszczá posty, jáłmużny, modlitwy, nie dla prożnej chwały, ale dla bogá. Caput. 6.

Łk 2,52 A Jesus rosł w mądrości, i w leciech, i w łásce u bogá i u ludzi.

Łk 18,43 I tudzież przeźrzał, i náśládował go wielbiąc bogá. A wszytek lud gdy to uźrzał dał chwałę bogu.

Łk 24,53 i były záwżdy w kościele, chwaląc i błogosłáwiąc Bogá. Amen.