Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mk 7,3 Fáryzeuszowie bo, i wszyscy żydowie, jesli by często rąk nie umywali, nie jedzą, trzymájąc ustáwy stárszych.

Mk 7,4 I z dworu jesli by się nie umyli, nie jedzą, i wiele jest innych (rzeczy) ktore przyjęli trzymáć umywánia czasz, i konewek, i kotłow, i łyżek.

Mk 7,10 Mojżesz bo rzekł, czci ojcá twego i mátkę twoję, á kto by złorzeczył ojcu ábo mátce, śmiercią niech umrze.

Mk 7,11 Záś wy mowicie Jesli by człowiek rzekł ojcu ábo mátce, Korban, to jest, dar ktorykolwiek (będzie) ode mnie, pomożeć.

Mk 7,15 Nie masz nic zwierzchownego co wchodzi w człowieká, co by go mogło spospolitowáć, ále co wychodzi od niego, toć jest co pospolituje człowieká.

Mk 8,1 W Onych dniach gdy wielka tłuszcza byłá á nie mieli co by jedli, przyzwawszy Jezus ucznie swe mowi im.

Mk 9,10 I zátrzymawáli to słowo u siebie spierájąc się spolnie co by to było zmartwychwstáć.

Mk 9,39 A Jezus rzekł, nie zábrániajcie mu, bo żaden nie jest ktory by czyniąc moc przez imię moje i mogłby mi przeto złorzeczyć.

Mk 9,41 Bo ktokolwiek by was nápoił czászą wody w imię moje, iżeście Krystusowi, prawdziwie mowię wam nie utráci zapłáty swej.

Mk 9,42 A ktokolwiek by też jednego z tych maluczkich ktorzy w mię wierzą obráził, lepiej áby mu był włożon młyński kámień około szyje jego, á iżby wrzucon do morzá.

Mk 10,29 A odpowiedájąc Jezus rzekł, prawdziwie mowię wam, żaden nie jest ktory by opuścił dom, ábo brácią, ábo siostry, ábo ojcá, ábo mátkę, ábo żonę, ábo dzieci, ábo role, dla mnie i Ewanjelijej.

Mk 11,3 A jesli by wam kto rzekł, co to czynicie, rzeczcie iż Pan potrzebuje go, i wnet je pośle sám.

Mk 11,23 Prawdziwie mowię wam, iż ktorykolwiek rzecze gorze tej, podnieś się, i wrzuć się w morze, á nie będzie się wahał w swercu swym, lecz uwierzy że się stánie co mowi, będzie jemu co by rzekł.

Mk 12,19 I pytáli go mowiąc, uczycielu, Mojżesz nam nápisał, jesli by czyj brát umárł i zostáwił żonę, á dzieci by nie zostawił, áby wziął brát jego żonę jego, i wzbudził nasienie brátu swemu.

Mk 13,2 A Jezus odpowiedájąc rzekł mu, Widzisz ty wielkie budowánia? Nie zostánie kámień ná kámieniu, ktory by nie był rozwálon.

Mk 13,22 Powstáną bo fałeszni Krysthusowie, i fałeszni Prorocy, i dádzą znaki i cudá ku zwiedzieniu, by mogło (być) i wybránych.

Mk 14,21 Aczci syn człowieczy idzie jáko o nim jest nápisano, Ale biádá człowiekowi onemu, przez ktorego syn człowieczy będzie wydan, dobrze było jemu, by się był człowiek ten nie národził.

Mk 14,29 Záś Piotr rzekł jemu, Chocia by się wszyscy obrázili, ále ja nie.

Mk 14,31 On záś tym więcej mowił, By potrzebá i umrzeć mi z tobą, nie záprzę się ciebie, tákże też i wszyscy mowili.