Słowo: by (1556) 
Wystąpienia 61-80 z 187
Mk 7,15 Nic nie jest zewnątrz człowieká wchodzącego weń, co by mogło jego pokalić. Ale ktore z człowieká pochodzą, ty są ktore człowieká pokaláją.
Mk 8,2 Lutość mam nád tłuszczą. Bo oto już trzy dni trwáją przy mnie, á nie máją co by jedli,
Mk 8,30 I przygroził im, by nikomu nie powiádáli o niem.
Mk 8,36 Abowiem co pomoże człowiekowi, by zyskał świát wszytek, á szkodę duszy swojej by uczynił.
Mk 9,9 A gdy zstępowáli z gory przykazał im, by nikomu co widzieli nie powiádáli, jedno kiedyby syn człowieczy z martwych wstał.
Mk 9,10 A słowo to zátrzymáli w sobie, pytájąc miedzy sobą co by to było, kiedyby od umárłych powstał.
Mk 9,30 I zonąd wyszedwszy przemijáli Gálileą, á nie chciał by kto wiedział.
Mk 9,37 Ktokolwie, by jedno z tákich dzieci przyjął w imię moje, mnie przyjmuje. I ktokolwiek by mnie przyjął, nie mnie przyjmuje, ále onego ktory połał mię.
Mk 9,39 A Jesus rzekł. Nie zábraniajcie jemu. Abowiem żadny nie jest ktory by czynił moc w imię moje, i mogł by rychło źle mowić o mnie.
Mk 9,42 I ktobykolwiek zgorszył jednego z tych málutkich wierzących w mię. Dobrze jest jemu więcej, by było záwieszono żárno osłowe na szyi jego, i w morze był puszczon.
Mk 10,11 I rzekł im. Ktokolwiek by opuścił żonę swoję, á inną pojąłby, cudzołostwo popełnia nád nią.
Mk 10,13 I ofiárowáli jemu málutkie, by sie ich dotykał. A zwolennicy grozili ofiárującym.
Mk 10,45 Jako i syn człowieczy nie przyszedł aby służono jemu, ále by służył, i dał duszę swoję ná wykupienie zá wiele.
Mk 10,48 I grozili mu wiele ich, by milczał. A on tym więcej wołał, Synu Dawidow zmiłuj sie náde mną.
Mk 11,13 I gdy ujźrzał z dáleká figę májącą liście, przyszedł, jeśli by snadź co nálazł ná niej. A gdy przyszedł do niej, nic nie nálazł krom liścia. Abowiem nie był czás fig.
Mk 11,23 Záprawdę powiádam wam, iż ktokolwiek by rzekł tej gorze, podźwignij sie, á wupuść sie w morze, i nie wątpił by w sercu swoim. Ale wierzyłby iż cokolwiekby rzekł zstánie sie, będzie jemu.
