Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mt 8,32 I rzecze im Jezus, Wnidźcie. A oni wyszedszy, weszli w wieprze, alić wszystko stádo z wielkim pędem wpádło ná szyję do morzá, i támże potonęli w wodach.

Mt 8,33 A ci co je páśli zuciekáli, i przyszedszy do miástá, oznajmili á zwiástowáli wszystko, co sie działo z onemi opętánemi.

Mt 9,1 A wstąpiwszy Jezus do łodki, przewiozł sie, i przyszedł do miástá swojego.

Mt 9,3 A oto wnet niektorzy z náuczonych jęli mowić sámi w sobie, To ten bluźni.

Mt 9,4 A obaczywszy Jezus myśli ich: Czemuż wy to myślicie złośliwie w sercach wászych?

Mt 9,9 A gdy szedł s_támtąd Jez(us) ujźrzał człowieká ná cle siedzącego imieniem Máttheuszá, i rzekł mu: Podź zá mną. A on wstawszy szedł za nim.

Mt 9,13 A ták wy idąc uczcie sie co to jest: Miłosierdzia chce á nie ofiáry. Abowiem nie przyszedłem wzywać spráwiedliwych, ále grzesznych ku pokucie.

Mt 9,16 A teżci żaden nie wszywa łáty sukná nowego do stárego odzienia, ábowiem odejmuje zupełność (á jednostájność) od száty: i stawa sie jeszcze gorsze rozdarcie.

Mt 9,19 A wstawszy Jezus, szedł zá nim, i zwolennicy jego.

Mt 9,22 A Jezus obrociwszy sie, i ujźrzawszy ją, rzekł: Miej dobrą nádzieję corko, wiárá twojá ciebie zdrową uczyniła. I uzdrowiona jest oná niewiastá od onej godziny.

Mt 9,23 A gdy wszedł Jezus do domu onego Książęciá, á ujźrzał piszczki i tłuszczą [z] strwożoną, rzekł do nich:

Mt 9,25 A gdy potem wygnano tłuszczą, wszedł, i ujął ją zá rękę, á rzekł k niej: Dzieweczko wstań. I wstáłá wnet oná dzieweczká.

Mt 9,27 A gdy s_támtąd szedł Jezus, szli zá nim dwáj ślepi wołájąc á mowiąc: Smiłuj sie nád námi synu Dawidow.

Mt 9,28 A gdy wszedł do domu, przystąpili do niego oni ślepi, i rzekł im Jezus: Wierzycie że to wam mogę uczynić? Odpowiedzieli mu: I owszem Pánie.

Mt 9,33 A gdy z niego czártá wygnał, przemowił on niemy: i zdumiáły sie tłuszcze, powiádając: że sie nigdy ták nie ukazáło miedzy lude(m) Isráelskim.

Mt 9,34 A Licemiernicy zaś mowili, że mocą Książęciá dyjabelskiego wymiáta ty dyjabły.

Mt 9,36 A gdy ujźrzał one tłuszcze, rozżálił sie ich, á to że były opuszczone, i sporzucáne, (álbo błędne) nie ináczej by owce bez pásterzá.

Mt 10,2 A dwunaście Apostołow te są imioná: Pierwszy, Simon, ktorego zową Piotrem, i Andrzej brát jego: Jákub syn Zebedeuszow, i Jan brát jego:

Mt 10,7 A idąc káżcież powiádájąc żeć sie przybliżyło krolestwo niebieskie.