Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: bowiem (1556)

Wystąpienia 61-80 z 133

Łk 5,8 Co gdy uźrzał Symo(n) Piotr, upadł do kolan Jezusowych mowiąc. Odyć ode mnie pánie, bowiem człowiek grzeszny jestem.

Łk 6,21 Błogosłáwieni ktorzy teraz łákniecie, bo będzieci násyceni. Błogosłáwieni ktorzy teraz płáczecie, bowiem będzieci sie weselić.

Łk 6,25 Biádá wám ktorzy jesteście násyceni, bowie(m) będziecie łacznęli. Biádá wam ktorzy sie teraz weselicie bo sie będziecie smucić i płákáć.

Łk 6,44 Wszelkie bowiem drzewo, z owocu swego bywa poznáne. Abowiem ani z ciernia zbieráją fig. Ani z krzewia zbieráją jágod.

Łk 8,17 Bowie(m) nie jest nic táje(m)nego co by nie było objáwiono. Ani skrytego co by nie było poznano, á ná jáwność nie wyszło.

Łk 8,30 I spytał jego Jesus mowiąc. Ktore tobie imię jest? A on rzekł. Ćma. Bowiem weszłá byłá wielość dyjabelstwá weń.

Łk 8,40 A zstáło sie jest gdy sie wrocił Jesus przyjęłá go tłuszcza. Byli bowiem wszytcy czekájący jego.

Łk 8,42 Bowiem jedynna corka jemu byłá, jákoby we dwunaście lat, i tá umierała. I przygodziło sie gdy szedł od tłuszcz był uciskan.

Łk 9,12 A dzień począł sie był skłániáć. I przystąpiwszy dwánaście, mowili jemu. Rozpuść tłuszcze. Aby szedwszy do miásteczek i wsi ktore w okolicy odpoczynęły, i nálezli pokarmy, bowiem tu ná miestcu pustym jesteśmy.

Łk 9,50 I rzekł do niego Jesus. Nie chciejcie zábrániać. Kto bowiem nie jest przeciwko wam, zá wámi jest.

Łk 9,53 i nie przyjęli ich, bowiem oblicze jego, było idącego do Jeruzalem.

Łk 10,21 W onej godzinie weselił sie Jesus w duchu świętym i rzekł. Chwalę ciebie ojcze, pánie niebá i ziemie, iżeś zákrył ty rzeczy od mądrych i roztropnych, i objáwiłeś je málutkim. Ták ojcze. Bowiem ták się polubiło przed tobą.

Łk 11,10 Wszelki bowiem ktory prosi, bierze. I kto szuka, nájduje, á kołácącemu będzie otworzono.

Łk 11,32 Mężowie Niniwitszcy wstáną ná sąd z rodzáje(m) tym, i potępią ji, Bowie(m) pokutę czynili ná kazánie Jonaszowo. A oto więcej niż Jonasz té(n).

Łk 12,17 I myślił w sobie mowiąc. Co uczynię, bowie(m) nie mam gdzie bym zgromádził zboża moje.

Łk 13,33 A wszákoż muszę ja dziś, i jutro i pozájutrze chodzić. Bowiem sie nie godzi prorokowi zginąć krom Jeruzálem.

Łk 14,11 Bowiem wszelki ktory sie podwyższa, będzie poniżon, i kto sie poniża będzie podwyższon. #

Łk 14,17 I posłał sługę swego w godzinę wieczerzej powiádáć wezwánym, áby przyszli, bowiem już nágotowáne są wszytki rzeczy,

Łk 16,3 A rzekł włodarz sam wsobie. Cóż uczynię, bowie pan mój oddala o demnie włodárstwo? Kopáć nie mogę, żebráć się sromam.

Łk 17,19 i rzekł jemu. Wstań á idź, bowie(m) wiárá twojá ciebie zdrowy(m) uczyniłá. #