Słowo: a (1561) 
Wystąpienia 741-760 z 1142
Łk 12,55 A gdy baczycie że wiátr od południá wieje powiádacie: iż gorąco będzie, i bywa.
Łk 12,57 A czemu też i od was sámych nie sądzicie, co spráwiedliwego jest?
Łk 12,58 A gdy idziesz z przeciwnikiem twoim do Książęciá stáraj sie ná drodze jáko byś był wolen od niego: by cie lepak nie ciągnął do Sędziego, á Sędzia dałby cie opráwcy, á opráwcá by cie nie wsádził do ciemnice.
Łk 13,1 A byli przy tym ná ten czás niektorzy, co mu powiádáli o Gálilejczykach, ktorych krew Piłath zmieszáł z ofiárámi ich.
Łk 13,7 Tedy rzekł do winogrodniká: Oto już trzy látá temu jáko chodzę szukájąc owocu ná tej fidze, á nigdy nic nie nájduję. A ták wytniże ją, bo á co po prożnicy ziemię zástępuje?
Łk 13,8 A on odpowiádájąc, rzekł mu: Pánie, Niechaj jej jeszcze tego roku, áże ją okopam w_około, i obłożę gnojem,
Łk 13,11 A oto niewiástá ktora miáła chorobę przez ośmnaście lat, i już sie byłá zgárbiłá, a żadnym sposobem nie mogłá wzgorę pojźrzeć.
Łk 13,15 A odpowiádájac mu Pan, rzekł: Pokryty człowiecze, á zaż káżdy z was w Sobbotę nie odwięzuje wołu swe(go) álbo osłá od żłobu, á nie wodzi go nápáwać?
Łk 13,16 A tę corkę Abráhámowę, ktorą był związał szátan, oto przez ośmnaście lát, nie było potrzebá rozwięzáć z te(go) wiezienia w dzień Sobotni?
Łk 13,17 A gdy to mowił: zápłonęli sie wszyscy przeciwnicy jego: á wszystek lud rádował sie ze wszytkich rzeczy, ktore sie chwalebnie działy od niego.
Łk 13,23 I rzekł mu jeden: Pánie, máło podobno tych co by_wáją zbáwieni? A on mu odpowiedział:
Łk 13,25 A gdy już wnidzie gospodarz, i zámknie drzwi, á poczęlibyście stać przede drzwiámi, i kołátáć we drzwi, mowiąc: Pánie otworz nam: on wam odpowiádájąc powie: Nie znam was skąd byście byli:
Łk 13,30 A oto są ostátnimi, ktorzy byli pierwszemi, á są pierwszemi, ci co byli ostátnimi.
Łk 13,33 A wszákoż muszę ja dziś, i jutro, i trzeciego dniá chodzić: Bo_wiem sie nie godzi Prorokowi zginąć nie w Jeruzalem.
Łk 14,1 A stáło sie jest gdy wszedł Jezus do domu niektorego książęcia Faryzejskiego w sobbotę áby jádł chleb, á oni go podstrzegáli.
Łk 14,2 A oto człowiek jeden opuchły był przed nim.
Łk 14,4 Ale oni milczeli. A on ująwszy uzdrowił go, i puścił.
Łk 14,6 A nie mogli mu na to nic odpowiedzieć.
Łk 14,16 A on rzekł k niemu. Człowiek niektory spráwił wieczerzą wielką, i wezwał ich wiele.
