Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Łk 11,31 Krolowa od południa stánie ná sądzie z mężmi narodu tego, i potępi je: iż oná przyszłá od granic ziemie, słucháć mądrości Sálomonowej. A oto więtszy niżli Sálomon tu jest.

Łk 11,36 A ták będzieli wszystko ciáło twoje świátłe, nie májąc ni kąská ciemności, będzie świátłe wszystko, á jákoby jasność łyskawice oświeci cię.

Łk 11,37 A gdy to mowił, prosił go niektory Fáryzeusz áby u niego obiedwał. A wszedszy do niego siedział zá stołem.

Łk 11,46 A on rzekł: I wam Doktorom zakonnym biádá, iż obciążacie ludzie brzemiony, ktorych znosić nie mogą, á wy sámi i jednym pálcem wászym nie tykacie sie tych brzemion.

Łk 11,53 A gdy to do nich mowił: poczęli Fáryzeuszowie i zakonni Doktorowie bárzo nań nálegać, á ustá jego zátuláć,

Łk 12,1 A gdy około niego było bárzo wiele tłuszcze, tak że sie też sámi miedzy sobą tłoczyli, jął mowić do zwolennikow swoich, Strzeżcie sie pilnie kwásu fáryzejskiego, ktory jest obłudność á przykrytość.

Łk 12,7 Aleć i włosy ná głowach wászych policzone są. A ták nie bojcież sie: ważniejszyście wy niżli bárzo wiele wroblow.

Łk 12,10 A káżdy ktory mowi słowo przeciwko synowi człowieczemu będzie mu odpuszczono, ále temu ktory by przeciwko Duchowi świętemu bluźnił, nie będzie odpuszczono.

Łk 12,11 A gdy was będą w_wodzić do Bożnic, i przed urząd, i przed Potentaty, nie troszczcie sie jáko, ábo co byście odpowiedzieć mieli, ábo co byście mieli mowić.

Łk 12,13 A rzekł mu jeden z tłuszczej: Mistrzu, rzecz bratu memu, áby se mną rozdzielił dziedzictwo.

Łk 12,14 A on mu odpowiedział: Człowiecze, Ktoż mię postánowił Sedzią, ábo dzielnikiem nád wámi?

Łk 12,25 A kto z was myśląc może sobie wzrostu swe(go) przyczynić ná jeden łokieć?

Łk 12,28 A jeśliż trawę ktora dzisia jest ná polu, á názájutrz do brogu bywa włożona, Pan Bog ták przyodziewa, jáko dáleko więcej was małej wiary ?

Łk 12,38 A przyszedłliby o wtorej strażej, álbo przyjdzieli też i o trzeciej straży, á najdzie je ták błogosłáwieni słudzy oni.

Łk 12,39 A to też wiedzcie, iżby wiedział gospodarz, o ktorej by godzinie złodziej miał przyść, wżdamci by czuł, á nie dopuściłby dziuráwić domu swego.

Łk 12,40 A ták i wy bądźcie gotowi, bo ktorej sie godziny nie nadziejecie, syn człowieczy przyjdzie.

Łk 12,45 A jeśliby rzekł on to sługá, w sercu swoim: Omieszkawa przyść moj Pan, á począłby bić sługi i służebnice: i jeść, pić, á opijáć sie:

Łk 12,47 A on záś sługá ktory uznał wolą Paná swego, á nie nágotował (sie) áni uczynił podług wolej jego, nie máłą plagą będzie karan:

Łk 12,48 ále ktory nie poznał, á czynił rzeczy godne karánia, nie wielą plag będzie karan. A káżdemu ktoremu jest wiele dano będzie też wiele od niego pożądano: á komu polecono wiele, wiecej będą chcieć od niego.