Wystąpienia 681-700 z 1142
Łk 9,48 i rzekł im: Ktokolwieby przyjął to dziecię w imię moje, ten mnie przyjmuje. A ktokolwiek mnie przyjmie, przyjmuje onego ktory mnie posłał. Abowiem kto mniejszym jest miedzy wámi wszystkimi, ten zacniejszym jest.
Łk 9,51 A stáło się jest, gdy sie wypełniáły dni wzięcia je(go) (od nich) że i sam oblicze swoje utwierdził, áby szedł do Jeruzálem.
Łk 9,54 A gdy to ujźrzeli zwolennicy jego, Jákub i Jan, rzekli: Panie, chcesz że każemy áby ogień zstąpił z niebá, i popalił je?
Łk 9,59 I rzekł do drugiego: Podź zá mną, A on rzekł: Pánie dopuść mię pierwej, że pojdę pogrzebę ojcá mego.
Łk 10,1 A potym też obrał á náznáczył Pan i innych siedmdziesiąt i dwu, i słał je parą przed obliczym swoim do káżdego miástá, i ná każde mieśce gdzie sam miał przyść.
Łk 10,7 A w tymże domu ostańcie jedząc i pijąc, to co u nich jest. Abowiem godzien jest robotnik zapłáty swojej. Nie przechodźcie sie z domu do domu.
Łk 10,8 A do ktorego_kolwiek miástá w_nidziecie, á przyjęto by was, jedzcie to, co przed was położą:
Łk 10,10 A do ktorego_kolwiek miástá w_nidziecie á nie przyjęto by was, wychodząc ná ulice jego, mowcie.
Łk 10,14 A wszákoż Tyrowi i Sydonowi lżej będzie ná sądzie, niżli wam.
Łk 10,15 A ty Káfárnáum áż do niebá powyższone, áż do piekłá będziesz pogrążone.
Łk 10,16 Kto was słucha, mnie słucha: A kto wami wzgardza, mną wzgardza. A kto mną gárdzi, gárdzi onym ktory mie posłał.
Łk 10,21 Tejże godziny, rozrádował sie Jezus w duchu, i rzekł: Wyznawam tobie ojcze Pánie niebá i ziemie, iżeś skrył te rzeczy przed mądremi i roztropnemi, á objáwiłeś je málutkim. A owszem ojcze, bo sie ták upodobáło przed tobą.
Łk 10,22 Wszystkie rzeczy dáne mi są od ojcá mego. A żaden nie wie kto by był syn, jedno ociec. I kto by był ociec, jedno syn: á komu by chciał syn objáwić.
Łk 10,25 A oto jeden zakonny doktor powstał, kusząc go á mowiąc: Mistrzu, co czyniąc żywot wieczny otrzymam?
Łk 10,26 Tedy on rzekł do niego: A co nápisano jest w zakonie? jáko czytasz?
Łk 10,27 A on odpowiádając, rzekł: Będziesz miłowáć Páná Bogá twego z zupełnego sercá twego, i ze wszystkiej dusze twojej, i ze wszystkich sił twoich, i ze wszystkiego rozumu twojego: á bliźniego twego jáko siebie sámego.
Łk 10,29 A on chcąc uspráwiedliwić siebie sámego, rzekł do Jezusá: I ktoż jest moim bliźnim?
Łk 10,35 A názájutrz, wyjąwszy dwá groszá, dał je gospodarzowi, i rzekł: Miej o nim stáránie, á cokolwiek nádzwyż wyłożysz, á ja kiedy sie wroce zápłácęć.
Łk 10,37 A on rzekł: ten ktory uczynił miłosiedzie nád nim. I rzekł mu Jezus: idź, czyńże też ty ták.

Słowo: a (1561) 
