Słowo: a (1561) 
Wystąpienia 661-680 z 1142
Łk 9,10 A wrociwszy sie Apostołowie, powiedáli mu wszystkie rzeczy ktorekolwiek uczynili: i pojąwszy je, uszedł z nimi ná osobliwe puste miejsce, ktore zową Bethsáidá.
Łk 9,12 A już sie był począł dzień ku wieczorowi chylić. Tedy przystąpiwszy dwánaście, mowili mu: Rozpuść tłuszcze, áby szedszy do miásteczek i do wsi okolicznych, stánęli ná gospodach, i nábyli sobie co by jedli, bośmy oto tu ná puszczej.
Łk 9,13 I rzecze do nich Jezus: Dajcie wy im jeść. A oni rzekli: Nie mamy nic więcej jedno pięcioro chlebá, á dwie rybce: chybá żebyśmy sámi szli i kupili ná tę wszystkę tłuszczą pokármow.
Łk 9,14 A było mężow około piąci tysięcy. Rzekł tedy do zwolennikow swoich: Rozkáżcie im usieść gromádámi, w káżdej po pięćdziesiąt.
Łk 9,18 A stáło sie: gdy był sam modlący sie, byli też z nim zwolennicy, tedy ich pytał, mowiąc: Kim mię być powiádáją tłuszcze?
Łk 9,19 A oni odpowiádájąc rzekli: Janem krzcicielem: á drudzy też Elijaszem, drudzy zásie powiádáją że jeden Prorok z onych stárych powstał.
Łk 9,20 I rzekł do nich: A wy kim mię też być mienicie? Odpowiádájąc Simon Piotr, rzekł: Christusem Bożym.
Łk 9,21 A on im zágroziwszy im przykazał, áby nikomu nie powiádáli tego,
Łk 9,27 A powiádam wam to prawdziwie, są niektorzy co tu stoją, ktorzy nie ukuszą śmierci, ależ ujźrzą krolestwo Boże.
Łk 9,28 A stáło się po tych powieściach jákoby w ośm' dni, że wziął z sobą Piotrá, Jakubá, i Jáná, i szedł ná gorę áby sie tám modlił.
Łk 9,30 A oto dwá mężowie mowili z nim. A byli to Mojzesz i Helijasz,
Łk 9,34 A gdy on te słowá mowił, stał sie jest obłok i zásłonił je: i bali sie: gdy oni wchodzili w obłok.
Łk 9,36 A gdy sie stał ten głos, nálezion jest Jezus sam. A oni milczeli, i nikomu nic nie powiádáli w one dni tych rzeczy ktore ná tem czás widzieli.
Łk 9,38 A oto jeden mąż z onej tłuszczej záwołał, mowiąc: Mistrzu, proszę cię dla Bogá, wejźrzy mi ná syná mojego, boć jedynaczek mi jest,
Łk 9,39 á oto go duch popada mi go, i gwałtem krzyczy, á on go tłucze i rozdziera ták iż piány toczy, a záledwie odstępuje nátárgawszy sie go,
Łk 9,42 A gdy przychodził, uderzyło go dyjabelstwo (o ziemię) i miotáło.
Łk 9,44 A z_umieli się wszyscy onej wielmożności Bożej. A gdy sie wszystcy dziwowáli temu wszystkiemu co czynił, rzekł do zwolennikow swoich: Włożcie sobie w sercá wásze te słowá. Abowiem to jest pewna rzecz, że syn człowieczy będzie wydan w ręce ludzkie.
