Wystąpienia 641-660 z 1142
Łk 8,22 I stáło sie jednego dniá, że wstąpił do łodki, a z nim zwolennicy jego, i rzekł do nich: Przewieźmy sie zá to jezioro.
Łk 8,23 I puścili sie ná jezioro. A gdy sie wieźli, tedy on zásnął: Tedy przypádła burza od wiátru ná jezioro, ták że sie zálewáli, i byli w wielkim niebezpieczeństwie.
Łk 8,24 Przystąpiwszy tedy zwolennicy, obudzili go, mowiąc: Przykáżycielu, giniemy. A on wstawszy zgromił wiátr, i onę náwáłność wody, i przestáłá (burza) á stáło sie uciszenie.
Łk 8,27 A gdy z łodzi wystąpił ná ziemię, zábieżał mu jeden mąż ktory miał dyjabelstwo już od wielu czasow, á nie chodził w żadnym odzieniu, áni w domu mieszkał, ále w grobiech.
Łk 8,30 I spytał go Jezus, mowiąc: Co zá imię masz? A on odpowiedział: Ćmá, bo było weszło weń wiele dyjabelstwá.
Łk 8,32 A było tám stádo wielkie wieprzow, ktore pásiono ná gorze, tedy go prosili áby im dopuścił w nie wniść. I dopuścił im.
Łk 8,36 A powiedzieli im i ci ktorzy widzieli, jáko sie stał uzdrowionym od ćmy.
Łk 8,37 Tedy prosiłá go wszystká wielkość ludzi kráiny Gerázeńskiej, áby szedł od nich precz: bo ich byłá wielka bojaźń zjęłá. A on wstąpiwszy do łodzi, wrocił sie názad.
Łk 8,41 A oto przyszedł mąż ktoremu imię było Jáirus, á ten był przełożonym Bożnice Żydowskiej, i upadł u nog Jezusowych, prosząc go áby wszedł do domu jego:
Łk 8,42 Bo jedyna corka jego ktorą miał, á było jej około dwunaście lat, tá mu umieráłá. A tráfiło sie gdy szedł, cisnęłá go oná tłuszcza.
Łk 8,45 I rzekł Jezus: Kto sie mnie teraz dotknął: A gdy się wszyscy k temu nie znali, rzekł Piotr i oni co z nim byli: Mistrzu te tłuszcze cie uciskáją i tłoczą, á ty mowisz, kto sie mnie dotknął?
Łk 8,50 A Jezus to poselstwo usłyszawszy, odpowiedział ojcu onej dzieweczki: Nie boj sie: jedno wierz, tedyć będzie zdrowá.
Łk 8,51 A gdy przyszedł do domu: nie dopuścił wniść z sobą nikomu, jedno Piotrowi, Jákubowi, Janowi, á ojcu i mátce dziewczyne(mu).
Łk 8,52 A płákáli jej wszyscy, i lámentowáli. Tedy im on rzekł: nie płáczcie: nie umárłáć tá dziewká, áleć śpi.
Łk 8,54 A on ująwszy rękę jej, záwołał rzekąc: Dzieweczko wstań.
Łk 9,1 A zezwawszy Jezus dwánaście Apostołow: dał im władzą i moc nád wszystkimi dyjabelstwy i też żeby choroby uzdráwiáli.
Łk 9,5 A ktorzykolwiek by was nie przyjęli, wychodząc z miástá onego i proch jeszcze z nog waszych obijcie ná świádectwo przeciwko im.
Łk 9,6 A oni wyszedszy chodzili po miásteczkach każąc, i uzdrawiájąc wszędzie.
Łk 9,8 A od drugich zásie iż Helijasz sie ukázał: A od inszych też, iż Prorok jeden z stárych powstał.

Słowo: a (1561) 
