Słowo: a (1561) 
Wystąpienia 621-640 z 1142
Łk 7,14 I przystąpiwszy dotknął sie már. A ci ktorzy nieśli, stánęli. I rzekł: Młodzieńcze, tobie rozkázuję ábyś wstał.
Łk 7,16 A objął one wszytkie strách: i chwalili Bogá, mowiąc: Iże Prorok wielki powstał miedzy námi, á iże Bog náwiedził lud swoj.
Łk 7,20 A gdy przyszli do niego oni mężowie, rzekli: Jan krzciciel posłał nas do ciebie, z tym poselstwem. I tyżeś jest ktory masz przyść: czyli innego czekamy?
Łk 7,21 A w te czásy uzdrowił był Jezus wielu od ich chorob i niemoc rozmáitych, i od złych duchow, i wielu ślepym wzrok był przywrocił.
Łk 7,24 A gdy odeszli oni posłowie Janowi: począł o Jánie mowić do tłuszczej: Coście wy szli ná puszczą widzieć? Trzcinę chwiejącą sie od wiátru?
Łk 7,30 A Fáryzeuszowie i Doktorowie zakonni, rádę Bożą wzgárdzili sámi przeciwko sobie, nie będąc okrzczeni od niego.
Łk 7,37 A oto niewiástá ktora byłá w mieście grzeszną, gdy sie dowiedziáłá że Jezus siedział w domu Fáryzeuszowym, przyniosłá Alábástrowę báńkę máści,
Łk 7,40 A odpowiádájąc Jezus, rzekł do nie(go): Symonie mamci nieco powiedzieć. Odpowiedział mu: Mistrzu powiedz.
Łk 7,42 A gdy nie mieli skąd by mu byli zápłácili dárował to obiemá. Ktoryż go tedy z nich więcej miłuje.
Łk 7,43 Odpowiádájąc Symon, rzekł: Mniemam iż ten ko(mu) więcej odpuścił. A on mu rzekł dobrześ osądził.
Łk 7,47 A przetoż powiádam ci, odpuszczáją jej wiele grzechow, iż umiłowáłá wielce. A komu mniej bywa odpuszczono, mniej miłuje,
Łk 8,4 A gdy sie tłuszcza wielka schodziłá, á z miást kwápili sie do niego, mowił pod podobieństwem:
Łk 8,6 A drugie pádło ná opokę: á wszczedwszy uschło, bo nie miáło wilgotności.
Łk 8,7 A drugie zaś wpádło miedzy ciernie, i wszczedwszy pospołu z nim ciernie, zádusiło je.
Łk 8,8 A drugie upadło ná dobrą ziemię: á wszczedwszy uczyniło owoc stokrotny. Ty słowá powiedziawszy wołał, kto ma uszy ná słuchánie, niechaj słucha.
Łk 8,12 A ktorzy przy drodze toć są ktorzy słucháją, á potym przychodzi dyjabeł, i wyjmuje słowo z sercá ich, áby wierząc nie byli zbáwieni.
Łk 8,13 A ci co ná opoce są co gdy usłyszą (słowo Boże) z chucią je przyjmują, á ci korzenia nie máją, ábowiem ná czas wierzą, á czásu pokusy odstępują.
Łk 8,15 A ktore upadło ná dobrą ziemię, ci są ktorzy sercem dobrym i cnotliwym słuchájąc słowá trzymáją je, i owoc przynoszą w cierpliwości.
Łk 8,21 A on odpowiádájąc rzekł do nich: Mátká mojá i brácia moi ci są, ktorzy słowá Bożego słucháją, á czynią je.
