Słowo: a (1561) 
Wystąpienia 601-620 z 1142
Łk 6,11 A oni nápełnieni byli szaleństwá: i rozmawiáli miedzy sobą, co by mieli uczynić Jezusowi.
Łk 6,12 A stáło sie w one dni, wyszedł ná gorę modlić sie, i trwał przez noc ná modlitwie Bożej.
Łk 6,13 A gdy był dzień, przyzwał zwolennikow swoich: i obrał z nich dwánaście, ktore i Apostoły názwał,
Łk 6,19 A wszystká tłuszcza stáráłá sie o to áby sie go dotknęłá: bo wychodziłá z niego moc, i uzdrawiáłá wszystkie.
Łk 6,24 A wszákoż biáda wam bogátym, że już macie pociechę wászę.
Łk 6,29 I temu kto cię uderzy w policzek, nástaw i drugiego. A temu ktoryć odejmuje płaszcz, i suknie nie broń.
Łk 6,30 A kożdemu ktory cie o co prosi, daj: á ktoryć odejmuje co twego jest, nie upominaj sie.
Łk 6,31 A jáko chcecie żeby wam ludzie czynili, ták wy im też czyńcie.
Łk 6,32 A jeśli miłujecie tylko te ktorzy was miłują, coż wam zá to zá dzięká? Boć też i grzesznicy miłują te ktorzy je miłują.
Łk 6,33 A jeślibyście dobrze czynili tym ktorzy wam dobrze czynią: coż zá łáskę zá to będziecie mieć? gdyż też grzesznicy to czynią.
Łk 6,34 A pożyczycieli tylko tym od ktorych sie nádziewacie záś wziąć: coż wam zá to zá dzięká? Boć też i grzeszni grzesznym pożyczáją, áby wzięli ilo pożyczyli.
Łk 6,41 A czemuż widzisz páździorko w oku brátá twego, á bierzmá ktore w oku twoim jest nie báczysz?
Łk 6,46 A przecz mię zowiecie Pánie, Pánie, á nie czynicie co rozkázuję?
Łk 6,48 Podobny jest człowiekowi budującemu dom, ktory kopa głęboko, i zakłáda grunt ná opoce. A gdy sie powodź stáłá, obiłá sie rzeká o on dom, á nie mogłá go ruszyć: bo był záłożony grunt ná opoce.
Łk 7,1 A gdy dokonał wszystkich słow swoich w uszach ludzkich, wszedł do Káphárnaum.
Łk 7,2 A tám sługá jednego Setniká bárzo sie źle májąc, już miał umrzeć: á tego sługę nie lekce sobie ważył.
Łk 7,4 A oni przyszedszy do Jezusá, prosili go pilnie, mowiąc mu: Żeć godzien tego jest, ábyś mu to uczynił.
Łk 7,6 Tedy Jezus szedł z nimi. A gdy już nie dáleko był od domu, posłał do niego Setnik przyjacioły, mowiąc: Pánie nie rácz sie trudzić.
Łk 7,11 A stáło sie potym: szedł Jezus do miástá ktore zową Naim, á szli z nim zwolennicy jego, i tłuszcza obfita.
Łk 7,12 A gdy sie przybliżał ku branie miejsckiej: álić umárłego wynoszono syná jedynego mátki swojej, á tá wdowa byłá, i z nią też szłá tłuszcza wielka z miástá.
