Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mk 9,43 A jeśliż ręká twa przywodzi cię ku grzechowi, odetni ją, bo lepiej jest tobie wnić do żywotá kliszáwym, niż májąc obie ręce być wrzuconym do piekła w ogień nieugászony.

Mk 9,45 A jeśliż też nogá twa przywodzi cię ku grzechowi, utniż ją, bo lepiej tobie wnić chromym do żywotá, niż májąc obie nodze być wrzuconym do piekłá w ogień nieugászony.

Mk 9,47 A jeśliż oko twoje przywodzi cię ku grzechowi, wyrwiż je, bo lepiej tobie wnić do Krolestwá Bożego jedno_okim, niż májąc obie oczy wrzuconym być do piekłá ognistego.

Mk 11,13 A gdy ujźrał z dáleka figowe drzewo, ná ktorym było liście, przyszedł pátrzyć ázáby był co ná nim nalazł, i gdy do niego przyszedł, nic nie nalazł, jedno liście, bo nie był czas figam.

Mk 11,23 Bo záprawdę wám powiedam, Iż ktorykolwiek rzecze tej gorze, Podnieś się á wrzuć się w morze, á nie będzie się wahał w sercu swem, lecz uwierzy że się stánie co mowi, tedyć się stánie co jedno rzecze.

Mk 11,26 Bo jeśliż wy nie odpuścicie, tedyć áni ociec on ktory w niebie jest, odpuści wam przestępstwá wásze.

Mk 12,12 Stáráli się tedy jákoby go pojmáć, ále się pospolstwa bali, bo poznali iż przeciw nim onę przypowieść powiedział, á ták go opuściwszy odeszli.

Mk 12,23 A tak czásu z_mártwychwstánia gdy powstáną, czyja to z nich będzie żoná? bo siedḿ ich mieli ją zá żonę.

Mk 12,36 Bo i sam Dawid powiedział przez Duchá świętego, Rzekł Pan Pánu memu, Siądź ná práwicy mojej, áż podłożę nieprzyjacioły twoje podnożkiem nog twych.

Mk 13,33 Strzeżcież się, czujcie a modlcie się bo nie wiecie kiedyć czás będzie.

Mk 13,35 Czujcież tedy, (bo nie wiecie gdy Pan domu onego przyjdzie, jeśliż z wieczorá, jeśli w połnocy, jeśli gdy kurzy zápoją, jeśli z poránku)

Mk 14,7 Bo záwżdy ubogie będziecie mieć z sobą, i kiedykolwiek záchcecie możecie im dobrze czynić, lecz mnie nie záwżdy mieć będziecie.

Mk 14,27 Tedy do nich rzekł Jezus, Wszyscy się zgorszycie we mnie tej nocy: Bo jest nápisano, Uderzę pástyrzá á będą rozproszone owce.

Mk 14,40 A wrociwszy się, nálazł je zasię śpiące, bo oczy ich były ociążone, áni wiedzieli co by mu odpowiedzieć.

Mk 16,8 Tedy wnet odszedszy, uciekły od grobu, ábowiem ze drżeniem zdumiáły się, á nikomu nic nie powiedáły, bo się bały.

Łk 1,17 Bo on pojdzie wprzod przed oblicznością jego z duchem i z mocą Elijaszową, aby obrocił sercá ojcow ku synom, á uporne ku roztropności spráwiedliwych, iżby zgotował Panu lud przypráwny.

Łk 1,22 Potym gdy wyszedł, nie mogł do nich przemowić, i poznali że widzenie widział w Kościele, bo im przez znáki ukázował, i został niemym.

Łk 1,31 Bo oto poczniesz w żywocie i porodzisz syná, a nazowiesz imię jego Jezus.

Łk 1,37 Bo u Bogá nie będzie żadne słowo niepodobne.

Łk 1,48 Gdyż wejźrał ná pokorną służebnicę swą, bo oto od tego czásu błogosławioną mię powiedáć będą wszytki wieki.