Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mk 7,15 Nie jest rzecz żadna zewnątrz wchodząca w człowieká, ktora by go pokálić miáłá: lecz rzeczy pochodzące z człowieká, one są ktore pokaláją człowieká.

Mk 8,35 Abowiem kto by chciał záchowáć duszę swą, stráci ją: á kto by utrácił duszę swą dla mnie i Ewánjelijej; ten ją záchowa.

Mk 8,38 Abowiem kto by się wstydał mnie, i słow moich miedzy narodem tym cudzołożnym i grzesznym: záwstyda się go też i syn człowieczy; gdy przyjdzie w chwale Ojcá swego z ánioły świętymi.

Mk 9,9 A gdy zstępowáli z gory, rozkazał im áby nikomu nie powiedáli co widzieli: áż kiedy by syn człowieczy zmartwychwstał.

Mk 9,10 I záchowáli to słowo u siebie: pytájąc się spolnie co by to było; kiedy zmartwychwstánie?

Mk 9,34 Lecz oni milczeli. ábowiem w drodze z sobą rozmawiáli kto by z nich był więtszy.

Mk 9,39 A Jesus rzekł: Nie zákázujcie mu. Abowiem żaden nie jest, ktory by czynił cudá w imię moje, á mogłby prędko źle mowić o mnie.

Mk 9,42 A ktobykolwiek zgorszył jednego z tych máluczkich wierzących w mię: lepiej by mu iżby był uwiązon młyński kámień około szyje jego, i był wrzucon w morze.

Mk 10,29 A Jesus odpowiedziawszy rzekł: Záprawdę mowię wam: Żaden nie jest ktory by opuścił dom, ábo brácią, ábo siostry, ábo ojcá, ábo mátkę, ábo dzieci, ábo role dla mnie i dla Ewánjelijej:

Mk 11,23 záprawdę mowię wam iż ktobykolwiek rzekł tej gorze, Podnieś się á wrzuć się w morze, á nie wątpiłby w sercu swoim, ále by uwierzył że się zstánie co by jedno rzekł: zstánie się mu.

Mk 12,19 Náuczycielu, Mojzesz nam nápisał; iż jeśliby czyj brát umárł, i pozostáwił żonę, á dziátek by nie zostáwił, áby wziął brát żonę jego, i wzbudził násienie brátu swemu.

Mk 13,2 A Jesus odpowiedájąc, rzekł mu: Widzisz te wszytkie wielkie budowánia? Nie zostánie kámień ná kámieniu, ktory by nie był rozwálon.

Mk 13,20 I by był nie ukrocił Pan dni onych: żadne by ciáło nie było záchowáne: ále dla wybránych ktore wybrał, ukrocił dni onych.

Mk 13,22 Boć nástáną fałszywi Christusowie i fałszywi Prorocy: i będą czynić znáki i cudá ku zwiedzieniu, by mogło być, i wybránych.

Mk 13,36 by z prędká przyszedszy, nie ználazł was śpiących.

Mk 14,21 Synci człowieczy idzie jáko o nim jest nápisano: lecz biádá człowiekowi onemu przez ktorego Syn człowieczy będzie wydan: lepiej mu było, by się był człowiek on nie národził.

Mk 14,31 A on tym więcej mowił: By potrzebá i umrzeć mi z tobą, nie záprzę się ciebie. Tákże też i wszyscy mowili.