Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Jn 4,10 Odpowiedział Jezus i rzekł jej, byś znáłá dar Boży, i kto jest co mowi tobie, daj mi pić: ty byś go prosiłá, á on ci by dał wodę żywą.

Jn 4,14 Lecz kto by pił z onej wody ktorą ja dam jemu, nie uprágnie ná wieki: ále wodá oná ktorą ja dam jemu, stánie się w nim stokiem wody wyskákującej ku żywotowi wiecznemu.

Jn 4,52 Pytał się tedy od nich godziny, w ktorą by się lepiej miał: i rzekli mu, iż wczorá siodmej godziny opuściłá go gorączká.

Jn 9,29 Myć wiemy że Bog od Mojżeszá mowił, á tego skąd by był nie wiemy.

Mt 9,0 Kápitulá 9. 2 Jezus uzdrawia páráliżem ruszonego. 6 Okázując to iż ma moc ná ziem odpuszczáć grzechy. 9 Máteuszá wzywa od <...>. 10 W domu u niego siedzi. 12 Ale jáko lekarz dla chorych. 13 A by grzesznych ku pokájániu pobudził. 14 Uczniom Janowym i Fáryzeuszom opowieda, przecz uczniowie jego nie pościli. 20 Niewiástę od krwie płynienia uzdrowił. 23 Pánienke z umárłą wzbudził 27 Dwu slepych oświecił. 32 Niemo opętánego uleczył. 35 przechadza się po rozmáitych miástách i wsiach leczący ucznie. 35 żáłujących że byli rozproszeni jáko owce bez pásterzá. 38 I prosić każe o robotniki ná żniwo.

Mk 9,0 Kápitulá 9. 1 Przemienienie Jezusowo. 11 Przyście Eliaszowo. 17 Jezus duchá niemego wygania z człowieká. 31 Śmierć swą opowieda. 32 A uczniowie się o przełożenstwie gádáją. 34. 35. Jezus ich od tego odwodzi dziećiątko im wystáwiwszy. 38 potym Jan opowieda pánu, o jednym co z nimi niechodząc, djabły wygániał imieniem jego. 43 Uczy pan ucznie swe, żeby od siebie odćináli wszytko co by je zgorszyć miáło. 48 Jeśliżby chćieli wolnymi być chronaká nie zdychájącego, i ogniá niegásnącego.

Łk 9,0 Kapituła 9. 1 Rozsyła pan dwánaście Apostołow ku przepowiedániu. 7 Herod wątpi o Jezusie kto by on był. 10 Apostołowie się zwrocili, z ktorymi z osobná odchodzi Jezus. 11 Zebrał się do niego lud wielki. 13 Ktory pięciorgiem chlebá á dwiemá rybámi nákarmił. 18 Apostołow pyta co o nim ludzie trzymáją. 20 Apostołowie fo Christusem wyznawáją. 23 Uczy ich, czego potrzebá tym coby zá nim chodzić chcieli. 28 Przemienia się ná gorze. 38 Lunátyká leczy. 44 Śmierć swą uczniom opowieda. 46 Oni sie o przełożeństwie gadáją. 48 Z czego ich strofuje. 51 Do Jeruzalem idzie. 52 Nie chcą mu dáć gospody Sámárytanowie. 54 Czego się nád nimi ogniem z niebá mścić chcą Jan z Jakubem. 55 Ale je oto Jezus fuka. 57 Chce jeden iść zá nim, á on mu nie dopuszcza. 59 A inszemu zá sobą iść każe.

Łk 11,0 Kápitułá 11. 1. Pan Jezus uczy modlitwy ucznie swe. 9. Upewniájąc te że wziąć máją o co by prosili. 14. Wygánian teme diabelstwo. 21 O mocarzu z domu wyrzuconym. 24. O duchu złym wrácájącym się do człowieká 27 O niewieście co szczęśliwemi piersiámi názwáłá ktorych Jezus pożywał. 29 Mowi Pan przeciw tym co się od niego domagáli známienia z niebá. 30 Nád ktore Niniwczyki Kroloma Sabe przekłáda. 33 O świecy ciáłá nászego. 37 Jezus jadł, ręku nie umywszy. 39 Złości fáryzájskie odkrywa, i biádę im opowieda.

Jn 9,0 Kápitułá 9. 1 Jezus człeká ślepo národzonego oświecił w szábát. 8 Sąsiedzi i znájomi wątpią o nim. 11 On powieda żem ta jest, á iż go Jezus oświecił. 16 Fáryzeuszowie go sądzą niezbożnym być, iż to w szábát uczynił. 18 Nie wierzą by był ślepo národzony, przeto rodzicow on pytáją. 22 Urádziwszy to żeby káżde(go) wyrzucić z zgromádzenia ktoby go Christusem wyznał. 24 Sprzeczáją się z oświeconym i potym go precz wyrzucáją. 35 Christus się mu oznajmił, á on też weń uwierzył. 39 Jezus przyszedł ślepe oświecáć, á widzące oślepiáć.

Jn 11,0 Kápitułá 11. 1 O niemocy i śmierci Łázárzowej. 20 Martá rozmawia z Jezusem o śmierci brátniej i o zmartwychwstániu. 25 Jezus jest powstániem i żywotem. 27 Że wierzący wen nie umierają. 28 Martá potájemnie siestrze powieda o Jezusie. 31 Zá ktora i żydowie wybiegli. 31 Márja się przed Jezusem uskárża. 35 Jezus płácze. 38 Do grobu przyszedł. 41 Do Bogá woła. 43 Wzbudził Łázárzá. 45 Wiele z żydow uwierzyło wen. 46 Inszy go zaś do Fáryzeuszow odnieśli. 47 Oni rádzą przeciw niemu áby go co rychlej zábili. 49 Kájfász prorokuje. 54 Nie śmie Jezus tám nie miedzy nimi chodzić. 57 Księża z Fáryzeuszami dekret uczynili, áby im o nim powiedział káżdy kto by o nim wiedział.

Jn 11,57 † A † przedniejszy ofiárownicy i Fáryzeuszowie podáli byli rozkazánie, iż jeśliby się kto dowiedział gdzie by był, żeby oznajmił áby go pojmáli.

Mt 1,25 I nie uznał jej, áż porodziłá syná swojego pierworodnego, i názwáłá imię jego Jezusa. Przestrogá. V 1. Słowo Genesis pospolićie przekładáją rodzajem, wszákoż że tez národzzeniem przekładáją Tygurzánie, Votablus, Vulgara, Jáko Ják. 1. V 23. I 3. V 6. vertendo natiuitatem non generationem. V 2. Słowo greckie Egenise ktorego tu często używa Ewánjelistá, ktore zrodzenim przekłádamy, spolnie jest mężowi z niewiastą, bo bywa i o mężu mowione jako tu: i o niewieście niżej V 16. tákże Łukasz 1. v 13. V 8 Pátr 2. Kron 22. v 21. áż do káp. 24. á ujzrzysz iż Máteusz opuścił trzech krolow, co wiedzieć dla czego. Bo Joram krol nie Gozjaszá, ále Ochoziaszá. Ochoziasz Joasá, á Joas Amázjaszá, á dopiero Amázjasz Gozjaszá spłodził. V 15 Dla dwu przyczyn mym zdánim, z taką pilnością opisuje Ewánjelistá narod Jozefa małżonka Máryi iż on poszedł z domu Dawidowego I. Aby to pokazał, iż Jezus, aczkolwiek się z pánny národził, poczęty z ducha s. jednak do Jozefá małżonká Máryi (chociaż jej nie uznał, aż tegoż to syna swego pierworodnego porodziła) należy, á to z tej przyczyny, iż każda biała głowá mężowi poslubiona porządnie i przystojnie, słała się jednym ciałem z mężem swym, a on głową jej, chociaż i jej też jeszcze nie uznał, jáko to każdy z ich pism świętych otczytać może. 1. Moj. 2. V 23. 24. v i Moj 22. v 24. także pogotowiu z tej kápituły 1. Máteuszowej v 20. 24. II. I by też to przewiodł że Jezus nie do inszego pożolenia należy jedno do Judainego, á miánowićie do domu Dawidowego. Przeto iż pokolenie i dom zosobná każdy, nie bywa od żony ále od mężá mianowan. Iż aczkolwiek by żoná z inszego była pokoloenia, á mąż z inne(go), jednak potomek z niej národzony nie do jej ále do mężowie(go) domu należy. A nie on tylko, ále i sáma i to co jej jest.