Wystąpienia 41-60 z 187
Mt 27,15 A przez on dzień święty. Zwykł był stárostá ludu wypuszczáć im jednego więniá ktorego by chcieli.
Mt 27,64 Przeto przykáż strzec grobu áż do dniá trzeciego. By snadź nie przyszli zwolennicy jego, by go nie ukrádli, á nie mowili ludu. Wstał od umárłych. I będzie ostátni błąd gorszy niż pierwszy.
Mt 28,14 A jeśli by sie to doniosło do stárosty, my námowiemy go, i przezpiecznemi wás uczynimy.
Mk 3,9 I rzekł Jesus zwolennikom swoim, by mu łodká posłużyłá dla tłuszczej, by go nie ściskáli.
Mk 3,26 I jeśli by szátan przeciw sobie powstał, rozdwojon jest, i nie może stać, ále koniec ma.
Mk 3,28 Záprawdę powiádam wam, iż wszytki będą odpuszczone synom ludzkim grzechy, i bluźnienia, ktoremi by bluźnili.
Mk 4,12 Aby widząc widzieli i nie widzieli, i słysząc słyszeli, á nie rozumieli, by snadź nie náwrocili sie i byłyby odpuszczone grzechy ich.
Mk 4,16 I ci są tákże ktorzy ná skaliste siani bywáją. Ktorzy gdy by usłyszeli słowo, wnet z rádością przyjmują ono,
Mk 4,22 Bowiem nie jest co skrytego, co by nie było objawiono, áni uczyniono jest tájemno, co by nie przyszło ná jáwno,
Mk 4,26 I mowił. Ták jest krolestwo boże, jáko kiedy by człowiek wrzucił násienie w ziemię,
Mk 4,27 i spał, i wstałby w nocy i we dnie, i násienie by sie puszczáło, i rosło gdy on nie wie.
Mk 4,31 Jáko ziárno gorczyce. Ktore kiedy by było wsiano w ziemię, mniejsze jest ze wszytkich siemion ktore są w ziemi.
Mk 5,14 A ktorzy je páśli uciekli, i opowiedzieli w mieście, i po polech. I wyszli widzieć co by sie stáło,
Mk 5,16 I powiádáli im ktorzy widzieli, jáko by sie zstało onemu ktory dyjabelstwo miał, i o wieprzach.
Mk 6,8 I przykazał im by czego nie bráli ná drogę, jedno laskę tylko, áni kálety, áni chlebá, áni w trzesie pieniędzy,
Mk 6,23 i przysiągł jej. Isz cokolwiek byś prosiłá dam tobie, by też połowice krolestwa mojego.
Mk 6,45 I nátychmiast przymusił zwolenniki swoje wstąpić w łodź, áby go uprzedzili przez morze do Betsaidy, dokąd by on nie rozpuścił ludu,

Słowo: by (1556) 
