Słowo: boże (1556) 
Wystąpienia 41-54 z 54
Łk 18,16 Ale Jezus zwoławszy ich, rzekł. Dopuszczajcie dzieciom przyść do mnie, i nie chciejcie zábrániać jim: Abowiem tákich jest krolestwo boże.
Łk 19,11 To gdy oni słyszeli, przydawájąc powiedział przypowieść, przeto iż był blizu Jeruzálem, á iż mnimáli by tudzież krolestwo boże miáło sie okázáć.
Łk 20,25 I rzekł im. Wrácajcież tedy te rzeczy ktore są cesárskie Cesárzowi. A ktore są boże Bogu.
Łk 21,4 Abowiem wszytcy ci, z tego co im zbywáło kłádli w dáry Boże. Ale tá z tego co jej nie dostawa, wszytko pożywienie swoje ktore miáłá, włożyłá.
Łk 21,31 Ták i wy, gdybyście widzieli te rzeczy dziać sie, wiedzcie iżeć blisko jest krolestwo Boże.
Łk 22,18 ábowiem powiadam wam, iż nie będę pił z rodzaju mácice tej, áżby krolestwo boże przyszło.
Jn 3,5 Odpowiedział Jesus. Záprawdę záprawdę powiádam tobie. Jeśliby kto nie był odrodzon z wody i duchá świętego, nie może wniść w krolestwo boże.
Jn 3,34 Abowiem ktorego bog posłał, słowá boże mowi. Abowiem nie pod miárą dawa bog duchá.
Jn 6,28 Rzekli przeto do niego. Coż mamy czynić, ábyśmy dziáłáli uczynki boże?
Jn 9,3 Odpowiedział Jesus. Ani ten zgrzeszył, áni rodzicy jego, ále áby sie okazały uczynki boże w nim.
Jn 11,52 A nie tylko za narod, ále áby syny boże ktorzy byli rozproszeni, zgromádził w jedno.
Mt 5,0 Ná gorze pan nowy zakon poczyna, ośm błogosłáwieństw, boże przykazánie, rády o doskonałosci Ewánjejlijej uczy. Caput 5.
Jn 1,51 I rzekł jemu. Záprawdę záprawdę powiáda(m) wam. Ujźrzycie niebo otworzone, i ánjoły boże wstępujące, i zstępujące ná syná człowieczego.
Łk 4,44 ktorym on rzekł. Iż i drugim miástám muszę opowiádáć krolestwo Boże, Bowiem dlatego posłan jeste(m).
