Słowo: bożego (1577) 
Wystąpienia 41-47 z 47
Mt 19,0 Kápitulá 19. 1. Ná pytánie Fáryzejskie o rozwodzie Jezus odpowieda, gániąc rozwody, á małżeństwo zálecájąc. 12. Mowi tez o trojákich rzezáńcách. 13. dziatki przyjmuje i ręce ná nie kłádzie. 16. Młodzieńcowi bogátemu każe wszytko przedáć, á ubogim rozdác, i iść zá sobą. 23. Trudno bogátym wniść do krolestwá Bożego. 25. zápłátę swym obiecuje, ktorzy co dla niego utrácili.
Łk 6,0 Kápitulá 6. 1. Uczniowie rwą kłosy w szábát. 2. Fáryzeuszowie to gánią. 5. Jezus ich omawia. 6. Ufam też w szábát uschłą rękę leczy. 11. Fáryzeuszowie się nań zmawiáją. 12. A on oschodzi modlić się Bogu. 13. Potym obrał dwanaście Apostołów. 17. Wiele chorych leczy. 20. A ucznie swe uczy o prawdziwym szczęściu, i o nieszczęściu. 21. Miłowáć każe nieprzyjacioły, i dobrze im czynić. 37. Nikogo nie da sądzić áni potępić. 38. Dobrą miárą mierzyć. 41. Źdzbła z oká cudzego nie wyjmowáć, ábyś z swojego trwam wyrzucił. 43. Jákie drzewo, táki owoc jego. 45. Jákie serce, tákie to co w nim jest. 47. Słuchácze słowá Bożego budownkowi podobni.
Łk 16,0 Kapituła 16. 1 Podobieństwo złego szafarza. 10. Kto w mał niewierny, i w wielu nie będzie wierny. 13 Dwiemá pánom nikt służyć nie może. 15. Pan Jezys Fáryzeusze strofuje. 16 zakony prorocy do Ji nátrwali. 17 Pewnoć i trwałość słowá Bożego. 18 Żony opuszczać nie trzeba. 19 O Bogaczu i Łazarzu. 31 Kto pismu świętemu nie wierzy, ten i umárłym gdyby powstáli nie uwierzyl.
Łk 17,0 Kápitułá 17. 1 Acz potrzebne jest zgorszenie, wszákże się káżdy strzec ma żeby go nie dawał. 3 Jáko się z brátem występnym obchodzić. 6 Wiáry z jej skutkow zálecenie. 7 Sługá nie ma się z czego chwalić gdy uczyni co mu pan jego każe. 12 Dziesiąci trędowátych oczyścienie. 20 O przyściu krolestwa Bożego, i o tym co uprzedzić ma przyście syná człowieczego.
Łk 18,0 Kápitułá 18. 1 Ku pilnej á ustáwicznej modlitwie Pan swych nápomina. 10 Ukazując, czego do modlitwy potrzebá, z Fáryzeuszá i celnika. 15 Dziatki do siebie przyjmuje. 18 Bogacz go o żywocie wiecznym pyta. 19 Ná co mu Pan odpowieda. 24 Ukázując że trudno bogátemu do krolestwá Bożego. 28 Lecz ktoby swe dla Páná utrácił, temu zápłátę obiecuje. 31 Śmierć swą opowieda. 35 Potym ślepemu wzrok przywraca.
Jn 8,0 Kápitułá 8. 3 Niewiástę ná cudzołostwie poimaną przywiedli Fáryzeuszowie do Jezusá. 12 Jezus się zowie świátłością świáta. 13 Fáryzeuszowie mu nieprawdę zádawáją i z nim się swárzą. 21 Wywodzi się słusznie, grożąc śmiercią niewiernym. 23 Ukázując to skąd on był á skąd też oni. 30 Wiele ich weń uwierzyło. 31 Ktorych ku wytrwániu upomina wolności im obiecując. 33 Z czego się gorszą, i wolność sobie ále niesłusznie przywłaszczáją. 34 Jezus przewodzi nád nimi iż są niewolniki, i syny Djabelskiemi. 47 Przeto iż słowá Bożego nie słucháją. 48 Sámárytánem go názwáli i opętánym. 49 Ná co im odpowieda, ukázując swoję zacność. 59 Zá co go potym kámionowáć chcą.
