Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: bog (1593)

Wystąpienia 41-60 z 62

Jn 4,24 Duchci jest Bog: á ci ktorzy go chwalą, powinni go chwalić w duchu i w prawdzie.

Jn 6,27 Spráwujcież nie pokarm ktory ginie, ále ktory trwa ku żywotowi wiecznemu, ktory wam da Syn człowieczy. Abowiem tego Ociec Bog zápieczętował.

Jn 8,42 Rzekł im tedy Jesus: Być był Bog ojcem wászym, tedybyście mię miłowáli. Abowiemem ja z Bogá wyszedł, i przyszedł. Bomci nie od siebie przyszedł, ále mię on posłał.

Jn 9,29 Myć wiemy że Bog do Mojzeszá mowił: lecz tego skądby był nie wiemy.

Jn 9,31 A wiemy iż grzesznych Bog nie wysłuchawa: ále jeśli kto jest chwalcą Bożym, á wolą jego czyni, tego wysłuchawa.

Jn 11,22 Lecz i teraz wiem, że o cokolwiek będziesz Bogá prosił; dać to Bog.

Jn 13,31 Gdy tedy wyszedł, rzekł Jesus: Teraz jest uwielbion Syn człowieczy: á Bog uwielbion jest w nim.

Jn 13,32 A jeśliż Bog uwielbion jest w nim, i Bog uwielbi go sam w sobie: á nátychmiast go uwielbi.

Jn 20,28 Odpowiedział Thomasz i rzekł mu: Pan moj i Bog moj.

Mt 16,0 Rozdział XVI. 1. Známieniá z niebá proszą Pháryzeuszowie. 6. Każe się uczniom strzec kwásu Pháryzájskiego. 13. Pyta ich co by o nim trzymáli. 16. Piotrowi po jego wyznániu obiecuje, że ná nim miał kościoł swoj zbudowáć, i dáć mu klucze krolestwá niebieskiego. 21. A opowiádájąc śmierć swoję Apostołom. 22. Od Piotrá strofowány. 23. Názwał go szátánem. 24. Záprzenie sámego siebie, i krzyżá noszenie. 27. Bog odda káżdemu według uczynkow jego.

Mt 22,0 Rozdział XXII. 2. Podobieństwo o godziech. 9. Powołánie Pogánow. 11. Odzienie wesela. 17. Czynsz Cesárzowi. 23. Sáduceuszowie o zmartwychwstániu Christusá pytáją. 32. Bog Bogiem żywych. 36. Wielkie przykazánie zakonu. 41. Pyta Christus Pháryzeuszow o Messyjaszu.

Mt 25,0 Rozdział XXV. 1. Podobieństwo dziesiąci pánien. 15. I tálentow sługom rozdánych. 21. 23. 26. Ktorym Pan płáci według zasług ich. 31. Jáki będzie sąd ostáteczny. 33. Owce i kozłowie. 35. Uczynki miłosierne, zá ktore Bog dáje krolestwo niebieskie.

Mk 2,0 Rozdział II. 3. Uzdrawia powietrzem ruszonego. 7. Nie tylko sam Bog grzechy odpuszcza. 14. Wezwał Máttheuszá. 16 i 17. Grzesznicy. 20. Uczniowie Christusowi kiedy pościć máją. 23. Wymawia je iż w szábát kłosy rwáli.

Jn 1,0 Święta Ewanjelija Jesusa Christusa, według Jana. Rozdział I. 1. Christus Bog od wieku, przez ktorego wszytko jest stworzono: 10. I sam świát. 5 i 9. On jest świátłością prawdziwą oświecájącą káżdego człowieká. 6 i 15. A Jan świádek tej świátłości. 14. Bog zstał się człowiekiem. 19. Jan wyznawa że nie jest Christusem. 26 i 33. Krzest wody. 29. Christus báránek Boży. 33. Po czym Jan poznał Christusá. 37. Uczniowie Janowi idą zá Christusem. 40. Andrzej Piotrá brátá przywiodł do Christusá. 42. Symonowi Christus obiecuje nowe imię, Cephás. 43. Jesus wzywa Philippá. 45. Philip Náthánáelá przywodzi do Christusá. 47. Christus Náthánáelá záleca, i z nim się rozmawia.

Jn 3,0 Rozdział III. 1. Nikodem w nocy przyszedł do Christusá. 3 i 5. Národzić się znowu, z wody á z Duchá Ś. 13. Kto wstąpi do niebá. 14. Wąż ná puszczy. 16. Jáko wielce Bog świát umiłował. 18. Przyczyná zbáwienia i potępienia. 22. Christus przyszedł do Judskiej ziemie i krzcił. 23. I Jan też krzcił. 25. Gadánie uczniow Janowych z Żydy o oczyścieniu. 28. Jan się oświadcza, że nie jest Christusem: á o Pánu Jesusie zacne świádectwo dáje.

Jn 5,0 Rozdział V. 2. Jesus nád sadzáwką uzdrowiwszy chorego od lat trzydzieści i ośmi. 8. Każe mu w szábát odnieść łoże. 10. Czym iż się Żydzi obrażáli. 17. Odpowieda im Jesus. 18. Że Bog jest ociec jego, czyniąc się Bogu rownym. 19. A iż Syn tákież czyni wszytko co i Ociec. 21. I tákże ożywia ktore chce jáko i Ociec. 22. Ktory wszytek sąd zlecił Synowi. 23. Aby wszyścy ták czcili Syná, jáko i Ojcá. 32 i 37. Ktory świádectwo dáje o Christusie. 33 i Jan krzciciel tákże. 36. i cudá własne Christusowe. 39 i 46. i pismo Mojzeszowe i prorockie. 43. Antychristá przyjmą Żydowie.

Jn 14,0 Rozdział XIIII. 1. Ciesząc ucznie swoje, powieda im o bostwie swoim. 2. I o mieszkániach rozmáitych w niebie. 3. Obiecując się wrocić i wziąć ich do siebie. 6. Christus jest drogá, prawdá i żywot. 9. Bog Ociec i Pan Christus jedno są. 13. Christus czyni wszytko, o co jedno kto prosi w imię jego. 16. i 26. Obiecuje im Duchá Ś pocieszycielá, ktory mieszka w kościele jego wiecznie. 15. 21. 23. Kto Christusá miłuje. 26. Duch Ś w kościele náucza wszytkieo. 27. Pokoj Christusow. 28. Weselić się im każe z odeścia swego.

Jn 16,0 Rozdział XVI. 1. Opowieda swoim prześládowánie dla imieniá swego. 7. Ale im záś Duchá Ś(więtego) pociechy obiecuje. 8. Urzędy Duchá Ś(więtego) świát strofowáć. 13. Wierne uczyć: 14. A Christusá wielbić. 16. i 28. Powieda im o odeszciu swym ná máły czás. 21. Przywiodszy podobieństwo rodzącej niewiásty. 23. Upomina, áby prosili Ojcá w imię swoje. 27. Kogo Bog Ociec miłuje. 32. Opowieda im przyszłe rozproszenie.