Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Jn 3,34 Abowiem ktorego Bog posłał, słowá Boże powieda: boć nie z miáry Bog temu dawa duchá.

Jn 4,24 Duch ci Bog: przeto tym co się mu kłániáją, potrzebá się kłániáć w duchu i w prawdzie.

Jn 6,27 Spráwujcież nie pokarm ktory ginie, ále † pokarm † trwájący ku żywotowi wiecznemu, ktory wam da syn człowieczy: Abowiem te(go) zápieczętował ociec Bog.

Jn 8,42 Rzekł im † tedy † Jezus, Być był Bog ojcem wászym, tedy byście mię miłowáli: ábowiemem ja od Bogá wyszedł i przyszedł: bom ci nie od siebie przyszedł, ále mię on posłał.

Jn 9,29 Myć wiemy że Bog od Mojżeszá mowił, á tego skąd by był nie wiemy.

Jn 9,31 A wiemy iż grzesznych Bog nie wysłychawa: ále jeśli kto jest chwalcą Bożym, á wolą jego czyni, tego wysłuchawa.

Jn 11,22 Lecz i teraz wiem, że czegokolwiek będziesz prosił od Bogá, da tobie Bog.

Jn 13,31 Gdy tedy wyszedł, rzekł Jezus, Teraz jest uwielbion syn człowieczy, á Bog uwielbion jest w nim.

Jn 13,32 A jeśliż Bog uwielbion jest w nim, i Bog uwielbi go w sobie, á nátychmiast go uwielbi.

Jn 20,28 I odpowiedział Thomasz, i rzekł mu, Pan moj, i Bog moj.

Mt 3,0 Kápitułá 3. 1 Jan uczy pokájánia ná puszczy. 2 Opowieda przybliżenie krolestwa niebieskiego: 4 żywot, pokarm i ubior Janow: 5 Zbiegają się zewsząd do niego, á on nurza wyznáwájących grzechy: 7 Strofuje Fáryzeusze: 8 Każe czynić owoce pokájáni: 9 Grozi im wycięcim: 11 Przyście i zacność Mesiaszowe opowieda: 13 Jezus przyszedł nurzáć się do Janá: 16 Duch ś. nań strąpił: 17 Bog go z niebá odwołał i zálećił.

Mt 7,0 Kápitułá 7. 1 Christus zákázuje posadzáć. 3 Każe każdemu pierwej w się wgłędáć. 6 Psom świętego nie dáwáć. 7 Záwżdy się pilno modlić 11 A Bog da swym dobre rzeczy. 12 Summe pokłáda wszytkiego pisma ś czynić drugim cobyśmy sámi radzi mieli. 13 Uczy o branie ciásnej i przestronej. 15 I o fałszywych prorocech. 21 Iż nie dosyć ná tym że kto Jezusá pánem názywa. 24 Nie po słuchániu słowá Bożego bez skutku, co podobieńswem domu zbudowánego objáśnia.

Mt 17,0 Kápitułá 17. 1. O przemienieniu Jezusowym ná gorze. 5. Przy ktorym go sam Bog zálecił i synem swym obwołał. 9. Ktorej rzeczy onym trzem uczniom swym nie da Jezus opowiedáć do czásu. 10. O przy<.> Eliszowym powieda. 13. A iż nim był Jan ponurzyciel. 14. Potym zszedszy z gory lunátyká uzdrowił. 17. A ucznie swe z niewiáry poszukał. 20. Skutki wiáry zálecájąc. 22. A potym záś o swej śmierci powieda. 24. A Piotrowi cło płácić zan i zásię każe, stárterem z ryby ułowionej.

Mk 1,0 Święta Ewánjelija według Márká. Kápitułá 1. 2 Jan uczy i ponurza. 9 Jezusá ponurzył, ktorego Bog sam zálećił. 13 Szátan go kusi. 14 Począł w Galilei uczyć. 16 Tamże Szymoná z Andrzejem, a Jákubá z Janem do siebie wezwał. 24 W zgromádzeniu Kafarnajskim w szábát uczy. 25 Támże opętánego leczy. 30 I świekrę Piotrowę. 34 I innych niemocnych wiele. 39 Uczy też w inszych zgromádzeniach. 40 I oczyścia trędowátego.

Jn 3,0 Kápitułá 3. 1 Nikodem rozmawia w nocy z Jezusem o odrodzeniu. 16 Pan Jezus okázuje jáko wielce Bog świát umiłował. 17 I dlaczego syná swego Jezusá posłał. 18 19 Ukázuje też w czym zbáwienie i potępienie záwisło. 20 Obyczáje ludzi złych á w ciemnościach chodzących. 22 Jezus do Judskiej ziemie przyszedszy nurza. 23 A Jan w Sálim. 25 Uczniowie Janowi gadáją się z żydy o oczysciániu. 26. Skárżą się ná Jezusá przed Janem. 27 Jan się omawia, á Jezusowi zacne świádectwo wydáje.

Jn 10,0 Kápitułá 10. 1 O słusznym i niesłusznym wchodzeniu do owczej obory: i o wyprowadzániu owiec. 7 Do ktorych jest drzwiámi Jezus. 11 I dobrym pásterzem. 12 najemniku. 16 O owocách drugiej owczárniej, i o ich pod jednego pásterzá w jednę też owczárnią zgromádzeniu. 17 Czemu Bog ojciec Jezusá miłował. 19 Żydowie się on wádzą. 23 Pytáją go jeśliby był Christusem. 25 Ná co on odpowiedziawszy ukázuje iż on jedno jest z ojcem. 31 Kámionowáć chcą, zádawájąc mu to żeby się Bogiem czynił. 34 Z pismá im odpowieda. 39 Lecz się nan tárgnąć chcą i pojmáć go.

Jn 15,0 Kápitułá 15. 1 Jezus jest winna mácicá, á Bog ociec winiarz. 2 Ktory płodne látorośle ochędaża, á niepłodne odcina i do ogniá miece. 4 Upomina ucznie swe áby przy nim jáko roszczki przy winnej mácicy trwáli. 5 Nie chcali być wyciętemi i do ogniá wrzuconemi. Gdyż też bez niego nie mogą nic czynić. 9 Miłość im swą záleca, rozkázując i onym áby się też społu miłowáli. 15 Gdyż ich nie ma zá sługi, ále zá przyjacioły. 18 Niedbájąc nic ná nienawiść świetską, ktory też onego sámego miał przod w nienawiści. 20 A uczen też nie może być szcześliwszy nád mistrzá swoje(go). Ktorym ácz prześládowánie opowieda. 26 Ale im też duchá pocieszycielá obiecuje.

Jn 17,0 Kápitułá 17. 1 Jezus się Bogu modli, áby go uwielbił. 3 Wyznáwájąc onego sámego być Bogiem prawdziwym, á siebie posłáncem jego. Czemu gdy kto wierzy ten ma żywot wieczny. 9 Prosi zá Apostoły swymi ktore mu dał Bog ociec jego, á zá świátem nie prosi. 11 Aby jedno byli jáko on z ojcem. 15 A iżby je ociec záchował od złego. 17 I poświęcił je. 20 Potym prosi i zá tymi wszytkimi co weń przez ich przepowiádánie uwierzyć mieli. 21 Aby też byli jedno, á jemu wierzyli iż go Bog posłał. 22 Dájąc im też chwałę ktorą mu ociec dał. 24 I tám byli gdzie on jest.