Wystąpienia 41-51 z 51
Jn 4,24 Bog jestci duch, á ták ci ktorzy go chwalą, potrzebá áby go chwalili w duchu i w prawdzie.
Jn 6,27 Prácujcież nie o pokármie ktory ginie, ále o onym pokármie ktory trwa ku żywotowi wiecznemu, ktory wam da Syn człowieczy, Abowiem tego zápieczętował Ociec, to jest Bog.
Jn 8,42 Tedy im powiedział Jezus, Być był Bog Ojcem wászym, tedy byście mię miłowáli, gdyżem ja od Bogá wyszedł i przyszedł, á nie samem od siebie przyszedł, ále mię on posłał.
Jn 9,29 Myć wiemy że Bog z Mojżeszem mowił, á ten skąd by był nie wiemy.
Jn 9,31 A wiemy też iż grzesznych Bog nie wysłuchawa, jedno tego ktory jest chwalcą Bożym, á wolą jego czyni, tegoć wysłuchawa.
Jn 11,22 Lecz ja i teraz wiem, że czegożkolwiek będziesz prosił od Boga, da tobie Bog.
Jn 13,31 Gdy tedy wyszedł, rzekł Jezus, Terazci jest uwielbion Syn człowieczy, á Bog uwielbion jest w nim.
Jn 13,32 I jeśliż Bog uwielbion jest w nim, tedyć też Bog uwielbi go w sobie sámym, i nátychmiast go uwielbi.
Jn 20,28 Odpowiedział tedy Thomasz, i rzekł mu: Pan moj, i Bog moj.
Mk 10,0 Kapitu(łá) 10. 2. O rozwodzie. 13. Jezus wkłáda ręce ná dziateczki. 17. Powieda iż tylko sam Bog dobry, a ukázuje iż bogacze z trudnością máją być zbáwieni. 28. Jaką zapłátę ci wziąć máją ktorzy wszytko dla Krystusá opuszczą. 33. Opowieda śmierć swą. 35. Syny Zebedeuszowe i ine zwolenniki do krzyżá i do pokory odsyła. 46. Przywráca wzrok Bártymeowi.

Słowo: bog (1563) 
