Wystąpienia 41-51 z 51
Jn 4,24 Duchci jest Bog, á ci ktorzy go chwálą, muszą go w Duchu i w prawdzie chwálić.
Jn 6,27 Spráwujcie nie ten pokarm ktory ginie, ále który trwa ku żywotowi wiecznemu, ktory wam da Syn człowieczy, ábowiem ten Ociec Bog náznáczył.
Jn 8,42 Rzekł im tedy Jezus: By-ć był Bog ojcem wászym: wżdy byście mię miłowáli, bomci ja z Bogá poszedł, i przyszedłem: Abowiem nie przyszedłem sam od siebie, ále mię on posłał.
Jn 9,29 My wiemy iż Mojzeszowi mowił Bog: ále o tym nie wiemy skąd jest.
Jn 9,31 A to wiemy, że grzesznych Bog nie słucha: ále jeśli kto Bożym chwalcą jest, á wolą jego czyni, tego wysłuchiwa.
Jn 11,22 ále i teraz to wiem, że o cokolwiek będziesz żądał Bogá, da-ć to Bog.
Jn 13,31 A ták gdy wyszedł, rzekł Jezus: Teraz objaśnion jest syn człowieczy: i Bog objáśnion jest w nim.
Jn 13,32 Jeśli Bog objaśnion jest w nim, i Bog objaśni go sam w sobie: á nátychmiast objáśni go.
Jn 20,28 Odpowiedział Thomasz, i rzekł mu: Pan moj, i Bog moj.
Łk 18,0 Cap(itulum): 18. Okázuje to przykłády, iż ustáwiczną modlitwę Pan Bog wysłucha, Pan Krystus máłe dziatki do siebie tuli, bogacze strászy, opowiáda umęczenie swe zwolennikom, ślepego żebraká oświeca.

Słowo: bog (1561) 
