Słowo: bárzo (1561) 
Wystąpienia 41-53 z 53
Mk 16,4 Tedy pojźrzawszy, ujźrzały odwálony kámień. Bo był bárzo wielki.
Łk 2,33 A byli ociec jego i mátká jego bárzo zádziwieni w tych rzeczach ktore o nim były powiádáne.
Łk 2,36 A byłá Anná Prorokini corká Fánuelowá z pokolenia Aser, tá już byłá zeszłá bárzo w leciech, i mieszkáłá z mężem swoim siedm lat, od pánieństwá swe(go).
Łk 7,2 A tám sługá jednego Setniká bárzo sie źle májąc, już miał umrzeć: á tego sługę nie lekce sobie ważył.
Łk 11,53 A gdy to do nich mowił: poczęli Fáryzeuszowie i zakonni Doktorowie bárzo nań nálegać, á ustá jego zátuláć,
Łk 12,1 A gdy około niego było bárzo wiele tłuszcze, tak że sie też sámi miedzy sobą tłoczyli, jął mowić do zwolennikow swoich, Strzeżcie sie pilnie kwásu fáryzejskiego, ktory jest obłudność á przykrytość.
Łk 12,7 Aleć i włosy ná głowach wászych policzone są. A ták nie bojcież sie: ważniejszyście wy niżli bárzo wiele wroblow.
Łk 18,23 To on usłyszawszy zásmucił sie: ábowiem był bárzo bogáty.
Łk 23,8 A Herod ujźrzawszy Jezusá, rozrádował się bárzo, bo go żądał od dawnego czásu widzieć, przeto iż słychał o nim wiele: i nádziewał sie że miał ujźrzeć jáki dziw od niego uczyniony.
Łk 24,1 Ale w pierwszy dzień po Sobbocie bárzo ráno, przyszli do grobu, niosąc one máści i ziołá ktore były nágotowáły,
Jn 11,55 A byłá blisko wielkánoc żydowska, i szło ich bárzo wiele z kráiny do Jeruzálem przed Wielką nocą, áby sie poświęcili.
Łk 19,48 ále nie nájdowali co by mu uczynili. Abowie(m) wszystek lud bárzo pilnie słucháł go.
Mt 11,30 Boć járzmo moje jest bárzo wdzięczne, i brzemiączko á obciążenie moje lekkie.
