Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mk 4,22 Bowiem nie jest co skrytego, co by nie było objawiono, áni uczyniono jest tájemno, co by nie przyszło ná jáwno,

Mk 4,29 A gdy z siebie wyda owoc, nátychmiast zápuszcza sierp, bowiem przyszło jest żniwo.

Mk 6,17 Ten bowie(m) Herod posłał był i pojimał Janá i związał go w ciemnicy, dla Herodyjády żony Filipá brátá swego, ábowiem ją był pojął.

Mk 6,52 I tym barziej więcej sámi w sobie zumieli sie. Nie rozumieli bowie(m) o chlebiech. Abowiem było serce ich záślepione.

Mk 8,3 i jeśli bym je opuścił łácznemi, ustáną ná drodze. Bowiem niektorzy z nich z dáleká przyszli.

Mk 8,33 ktory obrociwszy sie, i widząc zwolenniki swoje pogroził Piotrowi mowiąc. Podź zá mną szátánie. Bowiem nie rozumiesz ktore rzeczy boże są ále ktore są ludzkie.

Mk 9,41 Bowiem ktoby picia dał wam kielich wody w imię moje, iże Christusowi jesteście. Záprawdę powiádám wam, nie stráci zapłáty swojej.

Mk 9,49 Wszelki bowiem będzie solo(n) i wszelka ofiárá solą będzie solona.

Mk 10,14 Ktore gdy usłyszał Jesus, zá złe miał, i rzekł im. Dopuśćcie málutkie do mnie, á nie zábraniajcie im. Tákich bowiem jest krolestwo boże.

Mk 11,18 To słysząc książętá kápłáńscy, i doktorowie, szukáli jákoby go zátrácili. Abowiem bali sie jego, bowiem wszytká tłuszcza dziwowáłá sie nád náuką jego.

Mk 12,12 I szukáli go jąć i bali się tłuszczej. Bowiem uználi, iż ná nie przepowieść tę powiádał. I opuściwszy go odeszli.

Mk 12,14 Ktorzy przyszedwszy rzekli jemu. Mistrzu, wiemy iżeś prawdziwy, i nie dbasz ná żadnego. Bowiem nie pátrzysz ná oblicze ludzkie, ale w prawdzie drogi bożej náuczas. Godzi li sie dáwáć dań césarzowi, czyli nie damy?

Mk 12,36 Bowie(m) sam Dawid mowi w duchu świętym. Rzekł pan pánu memu siedź ná práwicy mojej, áż położę nieprzyjáciele twoje, podnożkie(m) nog twoich.

Mk 13,8 Powstánie bowiem narod przeciw narodowi, i krolestwo ná krolestwo, i będą ziemie drżenia po miestcach, i głody. Początek boleści tej,

Łk 1,33 Bowiem nie będzie niepodobne u Bogá wszelkie słowo.

Łk 1,37 Bowiem nie będzie niepodobne u bogá wszelkie słowo.

Łk 1,48 Abowiem wejźrzał ná pokorę służebnice swojej, oto bowiem stąd błogosłáwioną mie będą mowić wszytki rodzáje.

Łk 4,6 i rzekł jemu. Tobie dam moc tę wszytkę, i chwałę ich, bowiem mnie dáne są, i komu chcę dawam je.

Łk 4,10 Nápisano jest bowiem. Iż ánjołom swoim przykazał o tobie, áby cię záchowáli

Łk 4,32 I zumieli sie wszytcy ci w náuce jego, bowie w mocy byłá mowá jego.