Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Łk 2,51 A potym szedł z nimi, i przyszedł do Názáret, i był im poddánym. A mátká jego záchowywáłá te wszytki słowá w sercu swoim.

Łk 3,1 A piętnastego roku Cesárstwá Tyberyjuszá Cesárzá, gdy Pontski Piłath spráwował Judską ziemię, á Tetrárchámi byli, Herod Galilejskim, á Philip brát jego Ituryjej, i Tráchonitskiej ziemie, á Lisánijasz Abileńskim,

Łk 3,9 Abowiem jużci siekierá do korzeniá u drzewá przyłożona jest. A ták kożde drzewo ktore nie czyni owocu dobrego, będzie wycięte i w ogień wrzucone.

Łk 3,14 Pytáli go też i żołnierze, mowiąc: A my też co mamy czynić? I rzekł im Nikogo nie nędzcie, áni potwarzajcie, ále przestájcie ná żołdziech wászych.

Łk 3,15 A gdy sie ludzie nadziewáli o Janie, á práwie wszyscy myślili w sercach swoich nie onli by był Chrystusem:

Łk 3,21 A stáło sie jest, gdy sie krzcił wszytek lud: że gdy Jezus był okrzczon, i modlił sie: otworzyło sie niebo,

Łk 3,23 A Jezus poczynał być jákoby we trzydzieści lat: i mniemano żeby był synem Jozephowym, ktory był syn Heliego.

Łk 4,1 A Jezus (będąc) pełen Duchá świętego, wrocił sie od Jordanu, i był prowádzon od duchá ná puszczą.

Łk 4,2 i był tám czterdzieści dni, potym był kuszon od dyjabłá. A nic nie jadł przez one dni, á gdy sie skończyły one dni, łácznął.

Łk 4,7 A ták i ty jeśli mi dasz chwałę padszy przede mną, to wszystko będzie twoje.

Łk 4,12 A odpowiádájąc Jezus, rzekł mu: Powiedziano, Nie będziesz kusił Páná Bogá twego.

Łk 4,17 Tedy mu podano księgi Izájaszá Proroká. A gdy otworzył księgi, nálazł mieśce gdzie nápisano było:

Łk 4,20 A gdy záś zámknął księgi, oddał je słudze, i usiadł. A wszycy ktorzy byli w Bożnicy oczy weń wlepili.

Łk 4,22 A wszyscy mu tego poświádczáli: i dziwowáli sie onej wdzięczności słow, ktore pochodziły z ust jego, i mowili: I zaż ten nie jest syn Jozephow.

Łk 4,33 A był w Bożnicy człowiek ktory miáł dyjabelstwo nieczyste: ten záwołał głosem wielkim,

Łk 4,35 I zgromił go Jezus, mowiąc: umilkni, á wynidź precz od niego. A porzuciwszy go dyjabelstwo ná pośrzodek wyszło z niego, á nic mu nie szkodziło.

Łk 4,38 Wyszedszy potym Jezus z Bożnice, wszedł do domu Symonowego. A świekrá Symonowá cierpiáłá wielką febrę. I prosili go zá nią.

Łk 4,39 A stojąc nád nią, przykazał ograżce, i opuściłá ją. I tudzież wstawszy posługowáłá im.