Słowo: a (1561) 
Wystąpienia 521-540 z 1142
Łk 1,10 A wszystko zebránie ludu było przed kościołem modląc sie w onę godzinę (palenia) zápału (wonnego).
Łk 1,17 A on uprzedzi przed nim w duchu i w mocy Elijaszowej: żeby obrocił sercá ojcowskie ku synom, i niewierne ku roztropności spráwiedliwych, áby zgotował Pánu lud doskonáły.
Łk 1,20 A oto będziesz milczący, i nie będziesz mogł mowić, áż do tego dniá ktorego sie te rzeczy stáną, zá to iżeś nie uwierzył słowom moim, ktore sie wypełnią czásu swego.
Łk 1,21 A lud tedy czekał Zacháryjaszá, i dziwowáli sie iż długo trwał w kościele.
Łk 1,22 A gdy wyszedł, nie mogł nic mowić do nich, i poználi iż widzenie widział w kościele. Ale on im dawał tylko znáki: i ták trwał niemym.
Łk 1,24 A po tych dniách poczęłá Elżbietá żona jego, i kryła sie przez pięć księżycow, mowiąc,
Łk 1,32 A ten będzie wielkim á zacnym, i synem nawyższego wezwan będzie: i da mu Pan Bog stolec Dawida ojcá jego,
Łk 1,35 A odpowiedziawszy Anijoł, rzekł jej: Duch święty z_stąpi w cie, á moc najwyższego zásłoni tobie. A przetoż i to co sie z ciebie národzi Świętego, będzie wezwan synem bożym.
Łk 1,36 A oto i Elżbietá powinowáta twojá, i tá poczęłá w stárości swojej, oto ten księżyc szosty jest onej ktorą zową niepłodną.
Łk 1,38 I rzekłá potym Máryja: Oto służebnicá Páńska, niechaj sie se mną dzieje według słowá twego. A zátym Anijoł odszedł od niej.
Łk 1,45 A błogosłáwionáś ty iżeś uwierzyłá, ábowiem sie to wszystko wypełni, co tobie jest powiedziano od Páná.
Łk 1,50 A miłosierdzie jego z narodu ná drugi narod, tym ktorzy sie do boją.
Łk 1,57 A gdy już przyszedł czás Elżbiecie porodzenia dziecięciá, tedy porodziłá syná.
Łk 1,64 A nátychmiast po tym otworzyły sie ustá jego, i język jego, i mowił błogosłáwiąc Bogá.
Łk 1,67 A Zácháryjasz ociec jego nápełniony będąc duchá świętego: prorokował mowiąc:
Łk 2,8 A byli pásterze w onejże kráinie czujący, i przystrzegájący stráżej nocnej nád swą trzodą.
Łk 2,9 A oto, Anijoł Páński stánął przy nich, i jásność Boża rozświeciłá sie około nich, i polękali sie z wielkiego stráchu.
Łk 2,12 A to wam (daję) zá znák, Najdziecie máluczkie dzieciątko w pieluchy uwinione, i położone w żłobie.
Łk 2,13 A nátychmiast stánęłá przy onym Anijele wielkość rzeszej niebieskiej, ktorzy chwalili Bogá, mowiąc:
