Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: a (1561)

Wystąpienia 461-480 z 1142

Mk 12,7 A oni záś winogrodnicy rzekli jeden do drugiego. Choć to jest dziedzic podźcie zábijmy go: tedy násze będzie dziedzictwo.

Mk 12,15 A on wiedząc obłudność á chytrość ich rzekł im: Czemu mie kusicie? Przynieście mi grosz że go oglądam.

Mk 12,23 A ták przy wskrzeszeniu gdy zmartwych wstáną, ktorego z tych żoną będzie? Bo tą siedm mężow mieli zá żonę.

Mk 12,26 A o umarłych żeby mieli powstáć, nie czytáliście w księgách Mojzeszowych, nád onym krzakiem jáko mu mowił Bog, temi słowy: Ja jestem Bog Abráhámow, i Bog Izáákow, i Bog Jakobow?

Mk 12,28 I przystąpił jeden z doktorow, ktory słyszał je społecznie gadájące. A widząc że im dobrze odpowiedział, spytał go: ktore by było przykazánie ze wszystkich pierwsze.

Mk 12,31 A wtore záś jest temu bárzo podobne. Będziesz miłował bliźniego twego, jáko siebie sámego. Więtsze przykazánie nád to dwoje nie jest.

Mk 12,34 A Jezus widząc iż mądrze odpowiedział, rzekł do niego: Nie jesteś daleko od krolestwá Bożego. I żaden go już więcej nie śmiał pytáć.

Mk 12,37 Sam tedy Dawid zowie go Panem, skądże tedy jest synem jego? A wielka tłuszcza rádá jego słucháłá.

Mk 12,41 A siedząc Jezus przeciw skárbnicy kościelnej, pátrzał jáko tłuszcza miotáłá pieniądze do niej, i wiele bogaczow, bárzo wiele miotáli.

Mk 12,42 A gdy przyszłá jedná uboga wdowá, wrzuciłá dwá drobne pieniądzá, co waży czwartą część pieniądzá.

Mk 13,1 A gdy záś wychodził z kościołá: rzekł do niego jeden z zwolennikow jego: Mistrzu, oglądaj jakieć to kámienie, i jákie budowánia.

Mk 13,3 A gdy siedział ná gorze oliwnej przeciw Kościołowi, pytáli go osobliwie, Piotr, Jákub, Jan, i Andrzej.

Mk 13,9 A wy pátrzcie sámi siebie: Boć będą was wydáwáć ná Sejmiech, i będą was bić w Bożnicach, á przed Stárostámi i przed Krolmi będziecie stáwáć dla mnie, im ná świádectwo.

Mk 13,11 A gdy_by was wiedziono, wydáwájąc was, nic sie nie rozmyślajcie przed tym co byście mieli mowić. Ale co wam będzie dano w onę godzinę, to mowcie. Abowiem nie wy jesteście co mowicie, ále Duch święty.

Mk 13,13 I będziecie u wszystkich w nienawiści, dla imieniá mego A kto będzie trwał do końcá, ten będzie zbáwiony.

Mk 13,14 A gdybyście ujźrzeli brzydliwość spustoszenia, á oná stoi gdzie nie ma być (kto czyta, niech rozumie) Tedy ná ten czas ci co w Żydowstwie są, niechaj uciekają ná gory:

Mk 13,32 A o onym dniu álbo godzinie nikt nie wie, áni Anijołowie w niebie, áni syn, jedno oćiec.

Mk 14,3 A gdy był już w Betánijej w domu Simoná Trędowátego, á siedział zá stołem, przyszłá niewiástá ktora miáłá słojek Alábástrowy, olejku Spiki Nárdowego, bárzo drogiego: á stłukszy on słojeczek, wyláłá olejek ná głowę jego.

Mk 14,11 Ktorzy to usłyszawszy urádowali sie, i obiecáli mu dáć pieniądze. A on tego pátrzał jákoby go snádnie wydał.

Mk 14,17 A gdy było wieczor, przyszedł ze dwiemánaścią.