Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: bo (1593)

Wystąpienia 21-40 z 149

Mt 27,18 Bo wiedział iż go z zazdrości byli wydáli.

Mk 1,16 A chodząc nád morzem Gálilejskim, ujrzał Symoná i Andrzejá brátá jego, zápuszczájące sieci w morze (bo byli rybitwi)

Mk 2,15 I zstáło się: gdy siedział u stołu w domu jego, wiele celnikow i grzesznikow wespołek siedzieli z Jesusem i z uczniámi jego. Bo ich wiele było ktorzy i chodzili zá nim.

Mk 2,21 Żaden nie przyszywa łáty sukná grubego do stárej száty: bo ináczej, oná sztuká nowa ujmuje z stárej száty, i bywa więtsze zdárcie.

Mk 2,22 I żaden nie leje winá nowego w stáre státki: bo ináczej, wino rozsadza státki, i roźleje się wino, á státki się zepsują. Ale wino nowe ma być wlewáne w státki nowe.

Mk 3,21 A gdy to usłyszeli jego powinowáci, wyszli áby go pojmáli. bo mowili, iż odszedł od rozumu.

Mk 4,29 A gdy się dostoi zboże: wnet zápuści sierp, bo żniwo przyszło.

Mk 5,28 Bo mowiłá: Iż jeśli się tylko tknę száty jego, będę zdrowá.

Mk 6,14 I usłyszał krol Herod (bo imię jego było rozsławione) i mowił: Iż Jan on Krzciciel wstał z martwych: i dlategoż się w nim te mocy okázują.

Mk 6,18 Bo Jan mowił Herodowi: Nie godzi się tobie mieć żony brátá twego.

Mk 6,31 I rzekł im: Podźcie osobno ná mieśce puste, á odpoczyńcie máluczko. Bo wiele tych było co przychadzáli i odchadzáli: ták iż nie mieli czásu ku jedzeniu.

Mk 6,48 A widząc je mordujące się wiosły robiąc (bo im był wiátr przeciwny) á około czwartej strażej nocnej przyszedł do nich chodząc po morzu: i chciał je minąć.

Mk 6,52 Bo nie zrozumieli byli o chlebie: iż serce ich było záślepione.

Mk 7,10 Bo Mojzesz rzekł: Czci ojcá twego i mátkę twoję: A, kto by złorzeczył ojcu ábo mátce, niechaj śmiercią umrze.

Mk 7,21 Bo z wnętrzności sercá człowieczego wychodzą myśli złe; cudzołostwá, porubstwá, morderstwá,

Mk 7,26 Bo byłá niewiástá pogáńska, rodem Syrofeniská. i prosiłá go áby czártá wyrzucił z corki jej.

Mk 8,3 á jeśli je opuszczę głodne do domow ich, ustáną ná drodze: bo niektorzy z nich z dáleká przyszli.

Mk 8,33 A on obrociwszy się, á widząc ucznie swe, zgromił Piotrá, mowiąc: Idź zá mną szátánie: bo nie rozumiesz co jest Bożego, ále co jest ludzkiego.

Mk 8,36 Bo coż pomoże człowiekowi, choćby wszytek świát pozyskał, á uszkodziłby duszę swą?

Mk 9,6 Abowiem nie wiedział co mowił: bo przestrászeni byli.