Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mk 1,16 [A chodząc] nád morzem Gálilejskim, ujrzał Szymoná i Andrzejá brátá [jego,] rzucájące sieci do morzá, (bo byli rybitwi).

Mk 2,15 I przydáło się gdy on siedział w domu jego, á wiele celnikow i grzesznikow wespołek siedzieli z Jezusem i z uczyniámi jego: Bo ich wiele było i chodzili zá nim.

Mk 2,21 ┼ A ┼ żaden nie przyszywa łáty sukná niewypráwionego do stárej száty: bo , záłatánie ono niewypráwnego sukná ujmuje stárej száty, i gorsze bywa zdárćie.

Mk 2,22 I żaden nie leje winá nowego w stare naczynia: bo inák, wino nowe rozsadza naczynia, i rozlewa się wino, á naczynia giną: ále wino nowe ma być wlewáne do naczynia nowego.

Mk 3,21 A gdy to usłyszeli jego powinowáći, wyszli poimowáć go: Bo mowili, iż odszedł od rozumu.

Mk 4,29 A gdy wyda owoc, wnet zápuści sierp, bo żniwo przyszło.

Mk 5,28 Bo mowiłá, iż jeśli się tknę szat je, będę záchowáná.

Mk 6,14 I usłyszał Krol Herod (bo imię jego było sławne) i mowił, iż Jan [on ktory nurzał] wstał z martwych, i dla tegoż się w nim ty mocy okázują.

Mk 6,18 Bo Jan mowił Herodowi, iż nieprzystoi tobie mieć żony brátá twego.

Mk 6,31 I rzekł im, [podźćie wy sámi osobno ná miejsce puste,] á odpoczyńćie máluczko: Bo wiele tych było co przychadzáli i odchadzáli, ták iż nie mieli i czásu ku siedzeniu.

Mk 6,36 Rospuść że je, áby się rozszedszy do [okolicznych] wsi i miasteczek [nakupili sobie chlebow,] bo nie máją co jeść.

Mk 6,52 Bo nie zrozumieli byli o chlebiech: [bo] serce ich było záślepione.

Mk 7,10 Bo Moyżesz rzekł, Czći ojcá twego i mátkę twoję: á ktoby złorzeczył ojcu ábo mátce, niech śmiercią umrze.

Mk 7,21 Bo z wnętrznośći z sercá ludzkiego wychodzą myśli złe, cudzołostwá, wszeteczeństwá, morderstwá,

Mk 8,9 (Bo było jedzących jákoby czterzy tysiące:) i rospuśćił je.

Mk 8,24 A przejzrzawszy mowił, widzę ludzi: ┼ [bo widzę ┼ chodzące jáko drzewá.]

Mk 8,36 Bo coż pomoże człowiekowie jeśliby pozyskał wszytek świát, á uszkodziłby duszę swą?

Mk 9,6 Abowiem niewedział co mowił: bo przestrászeni byli.

Mk 9,38 I odpowiedział mu Jan mowiąc, uczyćielu wiedzielichmy niektorego imieniem twoim czárty wyrzucájącego, ktory nie chodzi zá námi: i záhámowáliśmy go, bo zá námi nie chodzi.