Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: Bogá (1577)

Wystąpienia 21-40 z 84

Łk 1,64 A wnet się otworzyły ustá jego i język jego: i mowił błogosłáwiąc Bogá.

Łk 1,78 Dla wnętrzności miłosiedzia Bogá nászego, ktorymi náwiedził nas Wschod z wysokości:

Łk 2,13 A nátychmiast z onym ánjołem było wiele zastępow niebieskich, chwalących Bogá, i mowiących,

Łk 2,20 I wrocili się pásterze wystswiájąc i chwaląc Bogá, ze wszytkiego co słyszeli i widzieli, jáko im powiedano było.

Łk 2,28 On też wziął je ná ręce swe, i błogosłáwił Bogá, i mowił,

Łk 4,12 A odpowiedájąc rzekł mu jezus, iż powiedziano jest, Nie będziesz kusił Páná Bogá twego.

Łk 5,25 A nátychmiast wstawszy przed oblicznością ich, wziąwszy to ná czym leżał, odszedł do domu swego chwaląc Bogá.

Łk 5,26 I przyszło zápàmiętánie ná wszytkich, i chwalili Bogá, i byli pełni bojáźni, mówiąc, żeśmy dziś widzieli niedomniemáne rzeczy.

Łk 7,16 I ziął wszytki strách, i chwalili Bogá mowiąc, że Prorok wielki powstał miedzy námi, á iż Bog náwiedził lud swoj.

Łk 7,29 A słysząc lud wszytek i celnicy, wyznawáli spráwiedliwego Bogá, ponurzeni będąc ponurzeniem Janowym.

Łk 8,28 A gdy ujzrzał Jezusá, i krzyknął, przypadł do niego, i głosem wielkim mowił, cóż ty ze mną masz Jezusie synu Bogá nawyższego? proszę cię nie męcz mię.

Łk 10,27 A on odpowiedziawszy rzekł: Miłowáć będziesz Páná Bogá twego ze wszytkiego sercá twego i ze wszytkiego sercá twego i ze wszystkiej dusze twej, i ze wszytkiej siły twoicy, i ze wszyskiego umysłu twojego: A bliźniego twego jáko sámego siebie.

Łk 13,13 I włożył ná nię ręce; á nátychmiast rozprostowáłá się i chwaliłá Bogá.

Łk 17,15 A jeden z nich, widząc że był uzdrwion, wrocił się chwaląc Bogá głosem wielkim.

Łk 18,2 Mowiąc, był niektory sędzia w niektorym mieście, ktory się Bogá nie bał, á człowieka się nie wstydał.

Łk 18,4 Lecz nie chciáł do czásu, á potym mowił sam w sobie, áczci się i Bogá nie boję, i człowieká się nie wstydam:

Łk 19,37 A gdy się już przybliżał tám gdzie się spuszczáją z gory oliwnej, poczęłá wszytká wielość uczniow weseląc się dhwalić Bogá głosem wielkim, że wszystkich cudow ktore widzieli,

Łk 23,40 A odpowiedziawszy drugi, szukał go mówiąc, i Bogá się ty nie boisz, gdyżeś jest w tymże skazániu:

Łk 23,47 A widząc Setnik co się działo, chwalił Bogá mowiąc: Záprawdę człowiek ten był spráwiedliwy.

Jn 1,1 Na początku byłá mowá, á mowá byłá u Bogá, á Bog byłá oná mowá.