Słowo: Bogá (1572) 
Wystąpienia 21-40 z 65
Łk 2,28 I ten go wziął ná łokcie swoje i błogosłáwił Bogá.
Łk 4,12 I odpowiedájąc, rzekł mu Jezus, iż rzeczono jest: Nie będziesz kusić Páná Bogá twego.
Łk 5,25 I nátychmiast wstawszy przed nimi, wziąwszy ná czym leżał, poszedł do domu swego sławiąc Bogá.
Łk 5,26 I strách wziął wszech, i sławili Bogá. I nápełnili się bojáźni mowiąc: iż widzieliśmy niepodobieństwá dzisia.
Łk 7,16 Wzięłá záś bojaźń wszytki, i sławili Bogá mowiąc: Iż prorok wielki powstał miedzy námi, á iż náwiedził Bog lud swoj.
Łk 7,29 A wszytek lud usłyszawszy, i celnicy, uspráwiedliwili Bogá pokrzczeni krzczenim Johánowym.
Łk 8,28 Ujrzawszy záś Jezusá, i zawoławszy przypadł do nog jemu, i głosem wielkim rzekł: Co mnie i tobie Jezusie synu Bogá nawyższego? Proszę cię nie męcz mię.
Łk 10,27 On zaś odpowiedájąc rzekł: Umiłujesz Pána Bogá twego, ze wszego sercá twego, i ze wszej dusze twojej, i ze wszytkiej siły twojej, i ze wszytkiej myśli twojej. A bliźniego twego, jáko siebie sámego:
Łk 12,21 Ták skárbiący sobie, a do Bogá nie bogáty.
Łk 13,13 I włożył ná nię ręce, i nátychmiast rozprościłá się i sławiłá Bogá.
Łk 17,15 Jeden záś z nich ujrzawszy, iż zdrow wrocił się, z głosem wielkim, sławiąc Bogá.
Łk 18,4 I nie chciał ná czás. Po tym záś rzekł w sobie: Chocia się i Bogá nie boję, i człowieká się nie sromam,
Łk 18,27 On záś rzekł: Niemożne (rzeczy) u ludzi, możne są u Bogá.
Łk 19,37 A gdy się już przybliżał ku dołowi gory oliwnej, poczęło wszytko mnostwo uczniow rádując się chwalić Bogá głosem wielkim, ze wszech ktore widzieli mocy.
Łk 23,40 Odpowiedájąc zaś drugi, strofował go mowiąc: Nie boisz się ty Bogá, iż w tymże osadzeniu jesteś
Łk 23,47 Ujrzawszy zaś setnik co się dziáło, sławił Bogá, mowiąc: Ten isty człowiek spráwiedliwy był.
Jn 1,1 NA Początku było słowo, á słowo było u Bogá: á Bog było słowo.
Jn 1,2 To było ná początku u Bogá.
Jn 1,6 Był człowiek posłány od Bogá, ktore(mu) imię Johan.
Jn 1,13 Ktorzy nie ze krwie, áni z chuci ciałá, áni z chuci mężá, ale z Bogá urodzili się.
