Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Łk 2,13 A wnet z onym Anjołem przyszło wiele zastępów niebieskich, chwaląc Bogá i mowiąc,

Łk 2,20 I wrocili się pástyrze wysławiájąc i chwáląc Bogá, zá to wszytko co słyszeli i widzieli jáko im powiedano.

Łk 2,28 Tedy on wziąwszy go ná ręce swe, błogosłáwił Bogá mowiąc,

Łk 4,8 Ná to Jezus odpowiedziawszy, rzekł mu, Odejdź precz ode mnie szátánie, Abowiemci nápisano, Będziesz Páná Bogá twego chwalił, i jemu sámemu służył.

Łk 4,12 Tedy Jezus odpowiedziawszy, rzekł mu, Rzeczonoć jest, Nie będziesz kusił Páná Bogá twego.

Łk 5,25 Tedy on wnet wstawszy przed oblicznością ich, wziąwszy to ná czym leżał, szedł do domu swego chwaląc Bogá.

Łk 5,26 I zdumieli się wszyscy, á chwalili Bogá, i byli pełni bojáźni, mowiąc, Záistechmy widzieli niedomniemáne rzeczy.

Łk 7,16 I zjął wszytki strách, á chwalili Bogá, mowiąc, Záprawdę Prorok wielki powstał miedzy námi, á záisteć Bog wejźráł ná lud swoj.

Łk 7,29 Tedy lud wszytek to słysząc, i celnicy, wyznawali spráwiedliwego Bogá, ktorzy byli pokrzszczeni krzstem Janowym.

Łk 8,28 Ten gdy ujźráł Jezusá krzyczał á przypadszy do nog jego głosem wielkim mowił, Coż mi do ciebie Jezusie synu Bogá nawyższego? proszę cię nie męcz mię.

Łk 10,27 On tedy odpowiedzawszy rzekł: Miłuj Páná Bogá twego ze wszytkie(go) sercá twego, ze wszytkiej dusze twej, ze wszytkich sił twoich, ze wszytkiej myśli twej. A bliźniego twego jako sámego siebie.

Łk 13,13 Tedy ná nię ręce włożył á nátychmiast jest rozprostowaná, i chwaliłá Bogá.

Łk 17,15 Ale jeden z nich gdy ujźrał że był uzdrowion, wrocił się chwáląc Bogá głosem wielkim.

Łk 18,2 Mowiąc, Był sędzia w niektorym mieście, ktory się Bogá nie bał, ani się żadnego wstydał.

Łk 18,4 Lecz on nie chciał przez niemáły czás, Potym mowił sam u siebie, Aczci się Bogá nie boję, áni się żadnego wstydzę.

Łk 18,27 Ku temu on powiedział, To co jest niepodobno u ludzi, podobno jest u Bogá.

Łk 19,37 I gdy był blisko już ná końcu gory oliwnej, poczęła wszytká wielkość zwolennikow weseląc się chwálić Bogá głosem wielkim, ze wszytkich cudow ktore widzieli.

Łk 21,4 Abowiem wszyscy ci z tego co im zbywáło kłádli, by tym dárowáli Bogá, Ale tá z niedostátku swego, wszytko pożywienie ktore miáłá włożyłá.

Łk 23,40 Ale odpowiedziawszy drugi, fukał go mowiąc, I nie boiszże się ty Bogá, gdyżeś jest w tymże skazániu?

Łk 23,47 To gdy ujźrał Setnik co sie działo, chwalił Bogá mowiąc: Záprawdęć to był człowiek spráwiedliwy.