Słowo: Bogá (1561) 
Wystąpienia 21-40 z 73
Łk 2,13 A nátychmiast stánęłá przy onym Anijele wielkość rzeszej niebieskiej, ktorzy chwalili Bogá, mowiąc:
Łk 2,20 Potym sie zaś wrocili pásterzowie, wielbiąc i chwaląc Bogá ze wszystkiego co słyszeli i widzieli, ták jáko im było powiedziano.
Łk 2,28 tedy Symeon wziął dziecię ná ręce swoje, i błogosłáwił Bogá rzekąc:
Łk 4,12 A odpowiádájąc Jezus, rzekł mu: Powiedziano, Nie będziesz kusił Páná Bogá twego.
Łk 5,25 A nátychmiast powstawszy przed nimi, wziął łoże ná ktorym leżał, i szedł do domu swego, wielbiąc Bogá.
Łk 5,26 A strách wielki ogárnął wszystkie, i wielbili Bogá, i nápełnili sie stráchu mowiąc, iżeśmy widzieli, dzisia dziwne rzeczy.
Łk 7,16 A objął one wszytkie strách: i chwalili Bogá, mowiąc: Iże Prorok wielki powstał miedzy námi, á iże Bog náwiedził lud swoj.
Łk 7,29 Tedy słysząc to wszystek lud i Jáwnogrzesznicy, wielbili Bogá, będąc okrzczeni krztem Janowym.
Łk 8,28 Ten skoro ujźrzał Jezusá, upadł przed nim, i krzycząc głosem wielkim, rzekł : Coż mnie z tobą Jezusie, synu Bogá najwyższego? Proszę cie, nie męczże mię.
Łk 9,38 A oto jeden mąż z onej tłuszczej záwołał, mowiąc: Mistrzu, proszę cię dla Bogá, wejźrzy mi ná syná mojego, boć jedynaczek mi jest,
Łk 10,27 A on odpowiádając, rzekł: Będziesz miłowáć Páná Bogá twego z zupełnego sercá twego, i ze wszystkiej dusze twojej, i ze wszystkich sił twoich, i ze wszystkiego rozumu twojego: á bliźniego twego jáko siebie sámego.
Łk 13,13 I włożył ná nię ręce, á tudzież wnet podniosłá sie wzgorę, i chwaliłá Bogá.
Łk 17,15 A jeden z nich obaczywszy iż oczyścion jest, wrocił sie wielkim głosem wielbiąc Bogá,
Łk 18,2 Był w jednym mieście Sędzia, ktory sie Bogá nie bał, i człowieká sie też nie wstydził.
Łk 18,4 I nie chciał przez nie_máły czás. Ale potym rzekł sam w sobie. Acz sie Bogá nie boję, áni sie człowieká wstydam,
Łk 18,27 Odpowiedział im: Co jest niemożnego u ludzi, to jest można rzecz u Bogá.
Łk 19,37 A gdy sie już przybliżał ku dołowi gory Oliwnej, poczęły wszystkie tłuszcze zstępujące zwolennikow, z rádością chwaląc Bogá głosem wielkim, zá wszystkie cudá ktore widzieli,
Łk 23,40 Odpowiedziawszy drugi, fukał nań, rzekąc: Ani sie ty Bogá boisz, będąc w tymże potępieniu.
Łk 23,47 Widząc ono Setnik co sie stáło chwalił Bogá, mowiąc: Záprawdę był to człowiek spráwiedliwy.
Jn 1,1 Na początku było Słowo, á Słowo było u Bogá: á Bog był Słowo.
