Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: Bogá (1556)

Wystąpienia 21-40 z 73

Łk 1,64 A otworzone są nátychmiast ustá jego, i język jego, i mowił błogosłáwiąc bogá.

Łk 1,78 przez wnętrzności miłosierdzia bogá nászego, w ktorych náwiedził nas wschodzący z wysokości,

Łk 2,13 A wnet przyłączyłá sie ku ánjołowi wielość rycerstwá niebieskiego, chwalących bogá i mowiących.

Łk 2,20 I wrocili sie pástrzeowie wielbiący i chwalący bogá ze wszytkiego co słyszeli i widzieli jáko rzeczono było do nich. #

Łk 2,28 I on wziął go ná łokcie swoje, i błogosłáwił bogá i rzekł.

Łk 4,8 I odpowiádájąc Jesus rzekł jemu. Nápisano jest. Páná bogá twego będziesz chwalił, i jemu sámemu będziesz służył.

Łk 4,12 I odpowiádájąc Jesus rzekł jemu. Rzeczono jest. Nie będziesz kusił páná bogá twego.

Łk 5,25 A natychmiast powstawszy przed niemi, wziął łoże ná którym leżał, i szedł do domu swego wielbiąc Bogá. I sumnienie ogarnęło wszytki, i wielbili Bogá,

Łk 7,16 A zjęłá wszytki bojaźń, i wielbili bogá mowiąć Iże prorok wielki powstał miedzy námi, á iże bog náwiedził lud swoj. #

Łk 7,29 A wszytek lud słysząc i celnicy wychwaláli bogá, okrzczeni krzstem Janowym.

Łk 8,28 Ten gdy uźrzał Jesusá, upadł przed nim, i wołájąc głosem wielkim rzekł. Co mnie i tobie Jezusie synu bogá najwyższego? Proszę cie, ábyś mie nie męczył.

Łk 10,27 On odpowiádájąc rzekł. Będziesz miłowáć páná Bogá twego ze wszytkiego sercá twego, i ze wszytkiej dusze twojej, i ze wszytkich sił twoich, i ze wszytkiego umysłu twojego. I bliźniego twego jáko siebie sámego.

Łk 13,13 I włożył ná nie ręce. A nátychmiast podniosłá sie wzgorę i chwaliłá bogá.

Łk 17,15 A jeden z nich gdy obaczył iż oczyścion jest, wrocił sie z wielkim głosem wielbiąc bogá,

Łk 18,2 mowiąc. Sędzia niektory był w niektorym mieście ktory bogá sie nie bał, i człowieká sie nie wstydził.

Łk 18,4 I nie chciał prez wielki czás. Ale potym rzekł sam w sobie. Acz sie bogá nie boję, áni człowieká nie wstydam,

Łk 18,27 Rzekł im. Ktore rzeczy niepodobne są u ludzi, podobne są u bogá.

Łk 19,37 A gdy sie już przybliżał ześćiu gory Oliwnej, poczęły wszytkie tłuszcze stępujące, weselić sie chwaląc bogá głosem wielkim ze wszytkich dziwow ktore beli widzieli,

Łk 23,40 A odpowiádájąc drugi, gromił go rzekąc. Ani sie ty boisz bogá, ktoryś w tymże potępieniu jest?