Wystąpienia 21-40 z 102
Mt 18,19 Zásię powiedam wam; iż gdyby się z was dwá zezwolili ná ziemi, o wszelką rzecz ktorą by prosili, zstánie się im od ojcá mego ktory jest w niebiesiech.
Mt 19,9 A powiedam wam, iż ktobykolwiek opuścił żonę swoję, oprocz dla porubstwá, á inszą by pojął, cudzołoży: á kto by opuszczoną pojął, cudzołoży.
Mt 19,29 I wszelki ktory by opuścił dom, ábo brácią, ábo siostry, ábo ojcá, ábo mátkę, ábo żonę, ábo syny, ábo role dla imieniá mego: tyle stokroć weźmie, i żywot wieczny odzierży. $
Mt 20,27 A kto by miedzy wámi chciał pirwszym być, niech będzie sługą wászym.
Mt 21,44 A kto pádnie ná ten kámień, będzie skruszon: á ná kogo by upadł, zetrze go.
Mt 23,12 A kto by się wywyższał, będzie uniżon: á kto by się uniżał, będzie wywyższon. $
Mt 23,16 Biádá wam wodzowie ślepi, ktorzy mowicie; Ktobykolwiek przysiągł ná kościoł, nic to: ále kto by przysiągł ná złoto kościelne, ten winien.
Mt 23,18 A ktobykolwiek przysiągł ná ołtarz, nic to: lecz kto by przysiągł ná dar ktory jest ná nim, ten winien.
Mt 24,2 A on odpowiedájąc rzekł im: Widzicie to wszytko? Záprawdę powiedam wam, nie zostánie tu kámień ná kámieniu ktory by nie był rozwálon.
Mt 24,17 á kto by był ná domie, niechaj nie zstępuje áby co wziął z domu swego:
Mt 24,24 Abowiem powstáną fałszywi Christusowie, i fałszywi prorocy: i czynić będą známioná wielkie i cudá, ták iżby zwiedli (by mogło być) i wybráne.
Mt 25,9 Odpowiedziáły mądre, mowiąc: By snadź nam i wam nie dostáło, idźcie ráczej do przedájących, á kupcie sobie.
Mt 27,15 A ná święto zwykł był stárostá wypuszczáć pospolstwu jedne Mk 4,12 áby pátrząc pátrzyli, á nie widzieli: á słysząc słyszeli, á nie zrozumieli: by się kiedy nie náwrocili, á były im odpuszczone grzechy. Mk 4,27 á spałby i wstawał w nocy i we dnie, á nasienie by wschodziło i rosło gdy on nie wie. Mk 6,23 Iż oczkolwiek prosić będziesz dam ci, by też połowicę krolestwá mego. Mk 6,36 Rozpuśćże je, áby się rozszedszy do bliskich wsi i miásteczek, kupili sobie pokármow ktore by jedli. Mk 7,10 Bo Mojzesz rzekł: Czci ojcá twego i mátkę twoję: A, kto by złorzeczył ojcu ábo mátce, niechaj śmiercią umrze.

Słowo: by (1593) 
