Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mk 14,31 A on tym więcej mowił, By potrzebá i umrzeć mi z tobą, nie záprzę się ćiebie: tákże też i wszyscy mowili.

Mk 15,6 A ná święto wypuszczáł im więźnia jednego ktorego by żądáli.

Mk 15,11 Lecz przedniejszy ofiárownicy [poduszczáli tłum] iż by im rádszej Bárábbaszá puśćił.

Łk 1,21 I by był lud czekájąc Zácháryjászá: á dziwowáł się że się ták omieszkawał w kościele.

Łk 1,29 A oná [ujzrzawszy,] zátrwożyłá się z mowy jego: i myśliłá jákie by to było pozdrowienie.

Łk 6,29 o Temu ktoryby cię uderzył po czeluści, podaj i drugą: á temu ktoryć by brał płaszcz, i sukniej nie zbraniaj.

Łk 7,39 A widząc Fáryzeus ktory go był wezwał, rzekł sam u siebie mowiąc, Być ten był prorokiem, wżdyć by znał ktora i jáka to jest niewiástá co się go dotyka: bo jest grzeszna.

Łk 8,17 Abowiem niemász nic tajemnego co by się objáwić nie miáło: áni skrytego co by poznano nie było, i ná jáśnią nie wyszło.

Łk 9,26 Abowiem ktokolwiek by się záwstydził mnie i słow moich, tego się syn człowieczy záwstydzi, gdy przyjdzie w swej chwale i ojcowskiej, i świętych ánjołow.

Łk 12,58 Gdy tedy idziesz z twym przeciwnikiem do urzędu, stárajże się w drodze jákobyś wolen był od niego: by cię snadź nie pociągał przed sędziego, á sędzia by cię podał opráwcy, á opráwcá by cię wrzucił do więzienia.

Łk 13,5 By namniej (mowie wam:) [owszem jeśli się kájáć nie będziecie,] wszyscy tákże zginiecie.

Łk 14,8 Gdy będziesz od kogo wezwan ná wesele, nie siádajże ná pierwszym miejscu: by kiedy zacniejszy nád cię nie był wezwan od niego:

Łk 14,28 Bo ktoż z was, chcąc budowáć wieżę, zaś nie pierwej siedząc ráchuje nákłádu, jeśliż ma to czym by dokończył?

Łk 14,29 By snadź gdyby záłożył fundáment, á nie mogłby dokończyć, wszyscy pátrzający nie poczęli szydzić z nie(go).

Łk 15,29 Lecz on odpowiedziawszy rzekł ojcu, Oto ták wiele lat służę tobie, á nigdym nie przestąpił rozkázánia twego, á mnieś nigdy nie dał kozłá, żebym by dobrej myśli z przyjacioły moimi.

Łk 17,33 Ktobykolwiek usiłował záchowáć duszę swą stráci ją: á ktokolwiek by ją utrácił, obżywi ją.

Łk 21,34 Miejciesz się sámi ná pieczy, áby kiedy nie były obciążone sercá wásze obżarstwem i opilstwem, i stáránim tego żywotá, á sprętká by ná was przyszedł dzień on.