Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Łk 8,10 Ktorym on rzekł: Wamci dano poznáć tájemnicę krolestwá Bożego, á innym przez podobieństwá, áby widząc nie widzieli, á słysząc nie rozumieli.

Łk 8,21 Ktory odpowiedziawszy rzekł do nich: Mátká mojá i brácia moi, cić są ktorzy słowá Bożego słucháją i czynią.

Łk 11,28 A on rzekł: I owszem, błogosłáwieni ktorzy słucháją słowá Bożego, i strzegą go. $

Łk 12,31 Owszem szukajcie naprzod krolestwá Bożego: á to wszytko przydano wam będzie.

Łk 18,17 Záprawdę wam powiedam; Ktobykolwiek nie przyjął krolestwá Bożeo jáko dzieciątko, nie wnidzie do niego.

Łk 18,24 A Jesus widząc go bárzo zásmuconym, rzekł: Jákoż trudno, ci co máją pięniądze, wnidą do krolestwá Bożego!

Łk 18,25 Abowiem łácwiej jest wielbłądowi prześć przez ucho igielne, niż bogaczowi wniść do krolestwá Bożego.

Łk 18,29 A on im powiedział: Záprawdę wam powiedam; iż nie mász żadnego ktoryby opuścił dom, ábo rodzice, ábo brácią, ábo żonę, ábo dzieci dla krolestwá Bożego,

Łk 20,25 I rzekł im: Oddajcież tedy co jest Cesárskiego, Cesárzowi: á co jest Bożego, Bogu.

Łk 23,51 (ten nie zezwalał ná rádę i ná uczynki ich) z Arymátyjej miástá Judskiego, ktory też i sam oczekawał krolestwá Bożego.

Jn 3,3 Odpowiedział Jesus, i rzekł mu: Záprawdę, záprawdę mowię tobie; jeśli się kto nie národzi znowu, nie może widzieć krolestwá Bożego.

Jn 3,5 Odpowiedział Jesus: Záprawdę, záprawdę powiádamci; Jeśli się kto nie odrodzi z wody á z duchá, nie może wniść do krolestwá Bożego.

Jn 3,18 Kto wierzy weń, nie podległ potępieniu: lecz kto nie wierzy, już potępiony jest: iż nie uwierzył w imię jednorodzonego Syná Bożego.

Jn 5,25 Záprawdę, záprawdę wam powiedam; żeć idzie godziná i teraz jest, gdy umárli usłyszą głos Syná Bożego, á ktorzy usłyszą, ożyją.

Jn 9,35 Usłyszał Jesus iż go precz wyrzucili: á nálazszy go, rzekł mu: Wierzyszże ty w Syná Bożego?

Mt 19,0 Rozdział XIX. 3. Małżeństwo z ustáwy swej nierozdzielne być pokázuje. 9. A iż się żony chybá dla cudzołostwá, opuścić nie godzi. 12. Miedzy rzezáńcy chwali te, ktorzy się sámi urzezáli dla krolestwá Bożego. 13. Kłádzie ná dziatki ręce. 17. Záchowánie przykazánia potrzebne do zbáwienia. 20. Dla doskonáłości wszytko opuścić. 23. Bogáty trudno ma być zbáwion. 23. Zapłátá wszytko opuszczájących dla Christusá.

Łk 16,0 Rozdział XVI. 1. Podobieństwo złego száfárzá, ktory sobie z páńskiego przyjacioł náczynił. 10. Kto w mále niewierny, ten i w wielu. 13. Dwiemá pánom nikt służyć nie może. 16. Zakon i Prorocy do Janá trwáli. 17. Pewność i trwáłość słowá Bożego. 15. Żonę opuściwszy nie godzi się innej pojmowáć. 19. O bogaczu i Łázárzu. 31. Kto pismu Ś nie wierzy, ten i umárłym, gdyby powstáli, nie uwierzy.

Łk 17,0 Rozdział XVII. 1. Zgorszenia być muszą: ále biádá gorszącemu. 3. Z brátem występnym jáko się obchodzić. 6. Jáka jest moc wiáry. 10. Słudzyśmy niepożyteczni. 12. Dziesięć trędowátych oczyścieni. 20. Przyście Syná Bożego nie będzie tájemne, ále jáwne. 26. Niespodziewáne, jáko zá czásu Noego. 28. i Lotowego.

Mt 3,16 A gdy był Jesus okrzczony, wnet wystąpił z wody. A oto się otworzyły jemu niebiosá: i widział Duchá Bożego zstępującego jáko gołębicę, i przychodzącego nań.

Mt 6,33 Szukajcież tedy naprzod krolestwá Bożego, i spráwiedliwości jego: á to wszytko będzie wam przydano. $