Wystąpienia 21-40 z 52
Mk 12,29 Záś Jezus odpowiedział jemu, że pierwsze ze wszytkich rozkazań, słuchaj Izráelu, Pan Bog nász Pan jeden jest:
Mk 12,32 I rzekł mu w piśmie uczony, Dobrze Uczycielu w prawdzie rzekłeś, iż jeden jest Bog, á nadeń nie mász innego:
Mk 13,19 Będą bo dni ony uciśnienim jákie nie było od początku stworzenia, ktore stworzył Bog, áż teraz, áni będzie.
Łk 1,32 Ten będzie wielki, i synem najwyszszego názwan będzie. I da jemu Pan Bog stolicę Dawidá ojcá jego.
Łk 3,8 Czyńcie przeto owoce godne pokajánia, á nie poczynajcie mowić w sobie, Ojcá mamy Abráhámá. Mowię bo wam, iż może Bog z kámienia tego wzbudzić dzieci Abráhámowi,
Łk 5,21 I poczęli rozmyśláć uczeni w piśmie i fáryzeuszowie mowiąc: Kto jest ten, ktory mowi bluźnierstwá: Kto może odpuszczáć grzechy, chybá sam Bog?
Łk 7,16 Wzięłá záś bojaźń wszytki, i sławili Bogá mowiąc: Iż prorok wielki powstał miedzy námi, á iż náwiedził Bog lud swoj.
Łk 8,39 Wroć się do domu twego, i powiedaj cokolwiek uczynił tobie Bog. I poszedł po wszemu miástu przepowiedájąc cokolwiek uczynił jemu Jezus.
Łk 12,20 Rzekł záś jemu Bog: Bezrozumny, tejże nocy dusze twoje odejmą od ciebie, to záś coś nágotował, komu będzie?
Łk 12,24 Przypátrzcie się krukom iż nie sieją, áni żną, ktorzy nie mają komory, áni gumná, á Bog je karmi. Jáko więcej wy przewyszszacie ptastwo?
Łk 12,28 To jeśli trawę dzisia ná polu będącą, á jutro do piecá (ją) wrzucają, Bog ták przyodziewa, jáko Więcej was máłowierni?
Łk 16,15 I rzekł im: Wy jesteście uspráwiedliwiájący sámi siebie przed ludźmi, Bog záś zna sercá wásze: iż co u ludzi wysoko, mierżoność przed Bogiem jest.
Łk 18,7 Záś Bog nie uczyni li obrony wybránych swoich wołájących k niemu dniem i nocą, i długo cierpiących od nich?
Łk 18,19 Rzekł záś jemu Jezus. Co mię mowisz dobrym? Nikt dobry, tylko jeden Bog.
Łk 20,38 Bog záś nie jest (Bogiem) martwych, ále żywiących, wszyscy bo jemu żywą.
Jn 1,1 NA Początku było słowo, á słowo było u Bogá: á Bog było słowo.
Jn 3,2 Ten przyszedł ku Jezusowi nocą, i rzekł jemu: Rábbi, wiemy żeś od Boga przyszedł uczycielem. Żaden bo tych známion nie może czynić, ktore ty czynisz, jesliby z nim nie był Bog:
Jn 3,16 Ták bo umiłował Bog świát, iż syná swego jednorodzonego dał, aby káżdy wierzący weń nie zginął, ále by miał żywot wieczny.
Jn 3,17 Bo nie posłał Bog syná swego ná świát, áby sądził świát, ále áby záchowan (był) świát przezeń.
Jn 3,33 Kto bierze jego świadectwo, zápieczętował, iż Bog prawdziwy jest.

Słowo: bog (1572) 
