Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mk 12,29 A Jesus odpowiedział mu. Iż pierwsze miedzy wszytkimi przykazánie jest. Słuchaj Izráelu. Pan Bog nász Bog jeden jest.

Mk 12,32 I rzekł jemu doktor. Dobrześ mistrzu w prawdzie powiedział. Iż jeden jest bog, á nie jest inny krom jego.

Mk 13,19 Abowiem będą dni one zásmucenia tákie, jákie nie były od początku stworzenia ktore stworzył bog, áż dotąd, áni będą.

Łk 1,28 Ten będzię wielki, i synem nawyszszego będzie wezwan. I da jemu pan Bog stolice Dawidá oycá jego,

Łk 1,68 Błogosłáwion pan bog Izráelski. Isz náwiedził i uczynił odkupienie ludu swego. #

Łk 3,8 Czyńcież tedy owoce godne pokuty, á nie poczynajcie mowić. Ojcá mamy Abráhámá. Abowiem powiádam wam Iż mocen jest bog z kámieniá tego wzbudzić syny Abráhámowe.

Łk 5,21 I poczęli myślić mistrzowie, i Pharyzeuszowie mowiąc. I kto jest ten ktory mowi bluźnierstwá. Kto może odpuszczać grzechy jedno sam Bog.

Łk 7,16 A zjęłá wszytki bojaźń, i wielbili bogá mowiąć Iże prorok wielki powstał miedzy námi, á iże bog náwiedził lud swoj. #

Łk 8,39 Wroć sie do domu twego, i opowiádaj jakie wielkie rzeczy tobie uczynił Bog. I szedł po wszytkim mieście, powiádájąc, jáko wielkie rzeczy jemu uczynił Jesus.

Łk 12,20 A rzekł jemu Bog. Głupi, tej nocy dusze twojej będą chcieć od ciebie. A ty rzeczy ktoreś zebrał komu będą.

Łk 12,24 Obaczajcie kruki, iż nie sieją, áni zna, ktorzy nie máją piwnice áni stodoły, á bog karmi je. Jáko więcej wy ważniejszy jesteście, niż oni.

Łk 12,28 A jeśli tedy trawę która dzisia jest ná polu, a názájutrz w sztog bywa włożoná, bog ták przyodziewá, jáko więcej was máluszkiej wiáry.

Łk 18,7 A Bog nie uczyni pomsty wybránych swoich wołájących do siebie we dnie i w nocy, i cierpliwość będzie miał nád nimi?

Łk 18,19 A rzekł jemu Jezus. Co mie zowiesz dobrym? Żade(n) nie jest dobry, jedno sam Bog.

Łk 20,38 A Bog nie jest umárłych ále żywych. Abowiem wszytcy żywią jemu.

Jn 1,1 W Początku było słowo, a słowo było u bogá, á bog był słowo.

Jn 3,2 Ten przyszedł do Jezusá w nocy, i rzekł jemu. Rabbi, wiemy iżeś przyszedł od bogá mistrz. Abowiem żadny nie może tych známion czynić ktore ty czynisz, jeśliby nie był Bog z nim.

Jn 3,16 Abowie(m) ták bog umiłował świát, iż syná swego jednorodnego dał, áby wszelki ktory wierzy weń nie záginął, ále miał żywot wieczny.

Jn 3,17 Abowiem nie posłał bog syná swego ná świát, áby sądził świát ále áby był zbáwion świát przezeń.

Jn 3,33 A ktory przyjął jego świádectwo, znaczył iż bog prawdziwy jest.