Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: bárzo (1577)

Wystąpienia 21-30 z 30

Mk 12,27 Nie jestći Bog umárłych, ále Bog żywiących: á przetoż wy bárzo błądzićie.

Mk 14,3 A gdy on był w Betániey w domu Szymoná trędowátego, gdy on śiedział, przyszłá niewiástá májąc álábastr máśći spikánárdowej bárzo drogiej, á stlutszy álábástr wylałá na głowę jego.

Mk 16,2 A bárzo ráno jednego dniá z szábátow przyszły do grobu, [gdy wschodziło słońce.]

Mk 16,4 A pojzrzawszy, obaczyły iż był odwálony kámień: á bowiem był bárzo wielki.

Łk 2,36 Byłá też Anná prorokini, corká Fánuelowá z pokolenia Aser: tá już byłá bárzo podeszła w leciech ktora siedm lat żyłá z mężem od pánieństwá swego:

Łk 5,6 A gdy to uczynili, zágárnęli bárzo wiele ryb: i rwáłá się sieć ich.

Łk 23,8 A Herod ujźrzawszy Jezusa, rádował się bárzo: Bo go prágnął widzieć z dawná, dlatego iż wiele o nim słychał: i nádziewał się że miał widzieć jaki znak przeceń uczyniony.

Łk 23,10 A przedniejszy ofiárownicy i uczeni w piśmie stali, bárzo mocno skárżąć się nań.

Jn 5,3 W tych leżáło bárzo wiele niemocnych, ślepych, chromych, wyschłych, ktorzy czekáli poruszenia wody.

Jn 12,3 Márja tedy wziąwszy funt máści Spikánárdowej bárzo drogiej, námázáłá nogi Jezusowe, i utárłá nogi jego włosámi swoimi: á on dom pełen był wonności máści onej.