Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Mk 8,1 Za tych tám czásow gdy zebránie ludzi bárzo wielkie było, a nie mieli co by jedli, wezwał Jezus zwolennikow swych i rzekł im.

Mk 9,3 A száty jego stáły się łśniące bárzo, białe jáko śnieg, jákich nie może blecharz ná świecie wybielić.

Mk 12,27 Nie jestci Bogiem umárłych, ále Bogiem żywiących, A przetoż wy bárzo błądzicie.

Mk 12,37 A tak sam Dawid powieda go być Pánem, S_kądże tedy jest Synem jego? A bárzo wiele ludu rado go słucháło.

Mk 14,3 Gdy tedy był w Betánijej w domu Symoná trędowáte(go), gdy siedział, przyszłá niewiástá májąc słojek álábástrowy olejku Spikánárdowego, bárzo drogiego, á stłukszy álábástr wylałá ji ná głowę jego.

Mk 14,34 Mowiąc ku nim, Bárzo smutna jest duszá ma áż do śmierci, zostańcież tu á czujcie.

Łk 2,36 Była też i Anná prorokini, corká Fánuelowá z pokolenia Aser, tá już byłá bárzo podeszła w leciech, á siedm' lat żyła z mężem od pánieństwa swego.

Łk 5,6 To gdy uczynili, zágárnęli bárzo wiele ryb, tak iż się rwałá sieć ich.

Łk 5,15 I roznászáły się o nim tym więcej powieści, á schadzało sie bárzo wiele ludzi, áby słucháli a iżby uzdrowieni byli od niemocy swych.

Łk 11,53 A ták gdy to k nim mowił, poczęli Doktorowie i Fáryzeuszowie bárzo jemu dokuczáć, á przyłudzić go ku rozmowam o wielu rzeczach.

Łk 12,1 Pod tymże czásem gdy się bárzo wiele ludzi zebráło do nie(go), że jedni drugie podeptawali, począł mowić do zwolennikow swoich: Naprzodże się strzeżcie od kwásu Fáryzejskie(go), ktory jest pokryctwo.

Łk 15,13 Po máluczkim tedy czásie gdy wszytko zebrał on młodszy syn, odjechał bárzo w dálekie kráiny, i rozproszył májętność swą żywąc rozpustnie.

Łk 18,23 Lecz on to usłyszawszy, bárzo się zátroskał, bowiem był bárzo bogátym.

Łk 18,24 A gdy go Jezus ujźrał ták bárzo zásmuconego, rzekł, Jákoż trudno temu co ma pieniądze wnić do Krolestwa Bożego?

Łk 23,8 I ujźrawszy Herod Jezusá, rádował się bárzo, bo go prágnął widzieć od niemáłego czásu, dla_tego iż wiele o nim słychał, i nádziewał się że miał widzieć jaki znák przezeń uczyniony.

Łk 23,10 A Książętá kápłańskie i Doktorowie stali, bárzo mocnie skárżąc się nań.

Łk 23,27 I szło zá nim bárzo wiele ludu i niewiast, ktore go płákáły, i żáłowáły.

Łk 24,1 Tedy dniá pirwszego tegodniá onego bárzo rániuczko przyszły do grobu, niosąc ony rzeczy wonne ktore były nágotowáły, i były też niektore z nimi.

Jn 5,3 W ktorych leżáło bárzo wiele niemocnych, ślepych, chromych, wyschłych, ktorzy czekáli poruszenia wody.