Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: bo (1572)

Wystąpienia 281-300 z 363

Łk 22,27 Kto bo więtszy siedzący, álbo służący? Nie siedzący li? Ja záś w pośrodku was, jáko służący.

Łk 22,37 Mowię bo wam, iż jeszcze to co nápisano, musi wykonać się we mnie, (to) i z niepráwemi policzon jest: Bo to co o mnie, (to) koniec ma.

Łk 22,59 A gdy wyszłá jákoby jedná godziná, inszy niektory twierdził mowiąc: Záprawdę, i ten z nim był. Bo i Gálilejczyk jest.

Łk 23,8 Herod záś widziawszy Jezusá, rad był bárzo. Był bo z dawná chcąc widzieć jego, dlatego iż słyszał wiele o nim, i spodziewał się jákie známię widzieć od niego uczynione.

Łk 23,12 I stáli się przyjacielmi sobie i piłat i herod onego dniá jeden drugiemu: pierwej bo byli nieprzyjaciele miedzy sobą.

Łk 23,15 Ale áni herod, odesłałem bo was k niemu, á oto nie jest nic godnego śmierci uczyniono jemu.

Łk 23,22 On záś trzeci kroć rzekł k nim: Co bo złego uczynił ten? żadnej winy śmiertelnej nie nájduję w nim. Pokarawszy przeto jego odpuszczę.

Łk 23,31 Bo jeśli w zielonym drzewie to się dzieje, w suchym co będzie?

Łk 23,34 Jezus záś mowił: Ojcze odpuści im, bo nie wiedzą co czynią. Rozdzielájący záś odzienia jego puścili los.

Łk 23,41 A my wżdy spráwiedliwie. Godne bo (karánia) zá uczynki bierzemy. Ten záś nic złego nie uczynił.

Jn 3,2 Ten przyszedł ku Jezusowi nocą, i rzekł jemu: Rábbi, wiemy żeś od Boga przyszedł uczycielem. Żaden bo tych známion nie może czynić, ktore ty czynisz, jesliby z nim nie był Bog:

Jn 3,16 Ták bo umiłował Bog świát, iż syná swego jednorodzonego dał, aby káżdy wierzący weń nie zginął, ále by miał żywot wieczny.

Jn 3,17 Bo nie posłał Bog syná swego ná świát, áby sądził świát, ále áby záchowan (był) świát przezeń.

Jn 3,19 Ten záś jest sąd, iż świátło przyszło ná świát, á umiłowáli ludzie więcej ciemność, niż świátło. Były bo złe ich spráwy.

Jn 3,20 Káżdy bo złości dziáłájący, nie najrzy świátłá, i nie przychodzi k światłu, áby nie strofowano jego spraw.

Jn 3,24 Bo jeszcze nie był wsádzon Johan do ciemnice.

Jn 3,34 Bo (on) ktorego posłał Bog słowá Boże mowi. Bo nie z miáry (jemu) dáje Bog duchá.

Jn 4,8 Bo uczniowie jego poszli byli do miástá áby stráwy kupili.