Wystąpienia 281-300 z 326
Jn 5,39 Pytajcie sie pilnie ná pismá, Bo wy mnimacie że w nich żywot wieczny macie: i teć też są ktore świádectwo dawáją o mnie,
Jn 7,3 Tedy rzekli k niemu brácia jego: Wynidź stąd, á idź do żydowstwá, żeby też i zwolennicy twoi widzieli uczynki twoje ktore czynisz.
Jn 7,10 A gdy odeszli brácia jego, tedy też i on wstąpił ná dzień święty nie jáwnie, ále jákoby potájemnie.
Jn 7,39 A to mowił o Duchu, ktorego mieli wziąć ci co wierzą weń: bo jeszcze duch nie był dan, iż (też) Jezus jeszcze nie był uwielbiony.
Jn 7,41 A drudzy mowili: To jest Chrystus. Niektorzy też powiádali: A zać od Gálilejej przychodzi Krystus?
Jn 7,50 Rzekł Nikodem do nich, on ktory był przyszedł do niego w nocy, ktory też jeden był z nich:
Jn 8,18 Ja jestem ktory świádectwo dáje sam o sobie: i dáje (też) o mnie świádectwo ten ktory mię posłał, Ociec.
Jn 8,53 Czyliś ty więtszy jest niżli ociec nász Abráhám, ktory umárł? i Prorocy też pomárli? Czymże sie ty czynisz?
Jn 10,14 Ja jestem pásterz dobry á znam owce moje, i znáją mię też moje:
Jn 10,16 A ine też owce mam, ktore nie są z tej owczárniej: i támte muszę też przywieść, á będą głosu mego słuchać: i będzie jedná owczárnia i jeden Pásterz.
Jn 10,18 Żaden jej nie bierze ode mnie: ále ja pokłádam ją wam od siebie, mam (tę) moc położyć ją i mam też záś moc wziąć ją. Tom rozkazánie wziął od ojcá mego.
Jn 11,16 Rzekł tedy Thomás ktorego zową Bliźniakiem, do drugich zwolennikow: Podźmy też i my, że pomrzemy z nim.
Jn 11,25 Rzekł jej Jezus: Ja jestem zmartwych_wstánie, i żywot: ten kto w mię wierzy, by też i umárł, będzie żył.
Jn 11,33 Tedy Jezus ujźrzawszy ją á oná płácze, i one Żydy ktorzy byli z nią przyszli, że też płáczą: rozrzewnił sie w duchu, i záfrásował sie sam, á rzekł: Gdzieście go położyli?
Jn 11,44 I nátychmiast wyszedł, ten ktory był umárł, będąc związány i ná ręku i ná nogách chustkámi pogrzebnemi, i twarz też jego byłá chustką związáná. Rzekł im Jezus: Rozwiążcie go, á dopuście mu wolnie ić.
Jn 16,28 Wyszedłem od Ojcá, á przyszedłem ná świát, záś też opuszczam świát, a idę do ojcá.
Jn 17,21 żeby wszystcy jedno byli, jáko ty Ojcze we mnie, á ja w tobie, áby też i oni w nas jedno byli: áby wierzył świát iżeś ty mnie posłał.
Jn 18,5 Odpowiedzieli mu: Jezusá Názáráńskiego. Rzekł im Jezus: Ja jestem. A stał też i Judasz ktory go wydawał, z nimi.
Jn 18,15 Szedł też (sobie) zá Jezusem Simon Piotr, i drugi zwolennik. A ten zwolennik był znájomy Biskupowi, i wszedł z Jezusem do dworu Biskupiego.

Słowo: też (1561) 
