Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Słowo: bo (1572)

Wystąpienia 241-260 z 363

Łk 10,24 Mowię bo wam, iż mnodzy prorocy i Krolowie chcieli widzieć co wy wydzicie, á nie widzieli, i słyszeć, co szłyszycie, á nie słyszeli.

Łk 11,4 I odpuść nam grzechy násze, bo i my odpuszczamy káżdemu dłużnikowi nászemu. I nie wwodz nas w pokuszenie. (Ale nas zbaw od złego.)

Łk 11,10 Kazdy bo proszący bierze: a szukájący najduje. A kołácącemu otwierają.

Łk 11,30 Jáko bo był Jonasz známieniem Niniwitom, ták będzie i syn człowieczy narodowi temu.

Łk 12,2 Nic bo nie jest nákrytego, co się nie odkryje, áni tájemnego, co się nie oznajmi.

Łk 12,12 Bo duch święty nauczy was onejże godziny, co trzebá mowić.

Łk 12,30 Wszego bo tego narodowie świátá szukają, Wász záś ociec wie, iż tego potrzebujecie.

Łk 12,34 Gdzie bo jest skarb wász tám i serce wásze będzie.

Łk 12,52 Będzie bo odtąd pięcioro w domu jednym rozdzielonych, trzej ná dwu, á dwá ná trzech.

Łk 12,58 Gdy bo odchodzisz sprzeciwnikiem swoim do urzędu, w drodze, przyłosz prace (jákoby) zbyć od niego, by cię kiedy nie przyciągnął k sędziemu, á sędzia cię wyda opráwcy, a opráwcá cię wrzuci do ciemnice.

Łk 14,14 A błogi będziesz, iż nie máją czym by oddáć tobie, bo oddano tobie będzie, w powstaniu spráwiedliwych.

Łk 14,24 Mowię bo wam: iż żaden z mężów onych zwánych, nie <.> wieczerzej mojej.

Łk 16,2 I, wezwawszy go, rzekł jemu: Co to słysze o tobie: Oddaj liczbe száfárstwá twego. Bo już nie możesz száfować.

Łk 16,8 I pochwalił pan száfárzá niesprawiedliwości, iż mądrze uczynił. Bo synowie wieku tego medrszy są nád syny świátłości w rodzie swoim.

Łk 16,13 Żadny czeládnik nie może dwum pánom służyć. Bo álbo jednego bedzie nienawidzieć, á drugiego miłować: álbo ku jednemu przystánie, á drugiego zániedba. Nie możecie Bogu służyć i mámonowi.

Łk 16,28 Mam bo pieć bráciej, áby im poświadczył żeby i ci nie przyszli ná to miejsce meki.

Łk 17,21 Ani rzeka, oto tu: oto tám. Oto bo krolestwo Boże wewnątrz was jest.

Łk 18,16 Záś Jezus przyzwawszy ich, rzekł: puście dziatki przyść ku mnie, a nie brońcie im. Bo tákich jest krolestwo Boże.

Łk 18,24 Był bo wielce bogáty Ujrzawszy go záś Jezus záfrásowánym będącego rzekł: Jáko trudno pieniądze máją'cy wnidą do krolestwá Bożego.

Łk 18,25 Łatwiej bo jest linie przez dziurę igielną wniść, niż bogátemu do krolestwá Bożego wniść.