Szesnastowieczne przekłady Ewangelii

Łk 13,35 Otóż wám zostaje dóm wasz pusty, a powiedám ci wám, że mię nie ujrzycie, aż [to] przyjdzie gdy rzeczecie, Błogosławiony kto[r]yż to idzie w imię pańskié.

Łk 15,32 gdzie to miałeś się był weselić i radować, że ten to brát twój umarł był a zasię ożył, i zginął był a nalázł się,

Łk 17,37 A [tám] odpowiedając rzeką mu, Gdzie panie/ A on im rzekł, Gdzie [jest] ciało, tam będą zgromadzęni i orłowie.

Łk 22,71 A oni rzekli, Cóż daléj [za] potrzebę świadectwa mamy? Ponieważeśmy sami z ust jego słyszeli.

Łk 23,56 A wrociwszy się nagotowały wonnych rzeczy i maści, Gdzie téż przez sobbotę odpoczywaniá używały wedle przykázániá.

Jn 1,51 i rzecze mu, Zápráwdęć zapráwdę wam powiedám [że] odtychmiást ujrzycie niebo otworzoné i Anjoły boże a oni wstępują i zstępują na syna człowieczego.

Jn 3,36 Kto weń wierzy má żywot wieczny, a kto nieposłuszny synowi, nie oglądá żywota, ale gniew boży na nim mieszká.

Jn 5,47 A jeśli jego pismum nie wierzycie, jakóż moim slowám wierzyć będziecie?

Jn 6,71 A to mowił o Judászu Iskaryjocie [synie] Simonowym, ktory go miał wydać będąc jednem ze dwunaście.

Jn 8,59 Pochwycili tedy kamienié, aby náń cisnęli, A Jesus zakryt jest, i wyszedł z kościoła.

Jn 11,57 A biskupi i phariseuszowie, dali byli rozkazanié, aby kto by wiedział gdzie by był, dał znać, żeby go pojmali.

Jn 12,50 a więm że je(go) rozkázanié, żywotem wiecznym jest, Co jedno tedy já mówię, jakoć mi powiedział ociec, tak ci mówię.

Jn 18,40 Zawołali tedy zasię rzeknąc, Nie tego ale Barabbasza, A Barabbász był łotr.

Jn 20,31 A ty są napisáné, abyście uwierzyli że Jesus jest Christusem synem bożem, ażebyście wierząc, żywot mieli w imię jego.

Mt 7,29 Abowiem jé uczył, jako*by z mocą osobliwą] a nie jako doktorowie

Mt 8,34 A oto wszystko miasto wyszło B przeciwko Jesusowi, I ujrzáwszy go prosili aby z ich krajow] poszedł.

Mt 14,36 i prosili go żeby się [aby] tylko dotknęli podołku odzieniá jego, A którzy się kolwiek dotknęli [ci] są uzdrowieni.

Mt 17,27 wszakże abyśmy ich nie wzgorszyli, szedwszy do morza rzuć wędę, a weźmi rybę która náprzód wyńdzie, I otworzywszy gębę jéj, najdziesz stater, który to wziąwszy dáj za mię i za się.