Słowo: a (1561) 
Wystąpienia 221-240 z 1142
Mt 22,3 I rozesłał sługi swoje áby wezwáli onych co byli wezwáni á proszeni ná gody: a oni nie chcieli przyść.
Mt 22,7 A gdy to krol usłyszał rozgniewał sie i wypráwiwszy wojsko swoje, wytrácił mężobojce ony, i miásto ich zápalił.
Mt 22,9 A ták idźcie ná rozbieżenie drog á kogożkolwiek znajdziecie, wzowcie ich ná gody.
Mt 22,12 Tedy rzekł do niego: Przyjacielu, jákoś ty tu wszedł nie májąc odzienia godom przystojnego? A on zániemiał.
Mt 22,19 ukażcie mi meńcę czynszową. A oni mu podáli pieniądz (pospolity).
Mt 22,22 A usłyszawszy to dziwowáli sie, i opuściwszy go, odeszli od niego.
Mt 22,27 A ná pośledz po wszystkich oná też niewiástá umárłá.
Mt 22,28 A ták, gdy będzie z mart Mt 22,31 A o zmartwych_wstániu nie czytáliście, co jest rzeczono od Bogá, ktory do was mowi: Mt 22,33 A słysząc to tłuszcze, dziwowáli sie onej náuce jego. Mt 22,34 A gdy usłyszeli Fáryzeuszowie, że uczynił milczenie Sáduceuszom, zeszli sie w gromádę: Mt 22,39 A drugie też jest temu podobne. Będziesz miłował bliźniego twego, jáko sam siebie. Mt 22,41 A gdy sie zeszło więcej onych Fáryzeuszow, pytał ich też Jezus, Mt 22,43 A on im záś rzekł A jákoż go tedy Dawid w Duchu miánuje być Pánem swoim, mowiąc: Mt 23,4 A zwięzują brzemioná ciężkie, i nie_znośne, á kłádą je ná rámioná ludzkie: ále i pálcem swoim nie chcą ich ruszyć. Mt 23,5 A wszystki uczynki swoje czynią, áby byli widzieni od ludzi. Czynią szersze ceduły napisow dla pámięci, i wielkie podołki swoje. Mt 23,6 Miłują pierwsze miejscá ná wieczerzách, a pierwsze stolce w Bożnicách, Mt 23,20 A ták kto przysięga ná ołtarz, przysięga nań, i ná wszystko co ná nim jest: Mt 23,22 A kto przysięga ná niebo, przysięga ná Tron á Májestat Boży, i ná tego ktory siedzi ná nim.
