Słowo: bo (1572) 
Wystąpienia 201-220 z 363
Łk 1,30 I rzekł Anjoł jej: Nie boj się Máryja, nálázłáś bo łáskę u Bogá.
Łk 1,44 Oto bo skoro się stał głos pozdrowienia twego do uszu moich, rozigráło się w rádości niemowiątko w żywocie moim.
Łk 1,48 Iż wejrzał ná niskość niewolnice swojej, oto bo od niniejszego (czásu) wielbić mię będą wszytkie narody.
Łk 1,76 A ty otroczątko prorokiem najwyszszego názwano będziesz. Przod pojdziesz bo przed obliczym páńskim gotować drog jego.
Łk 2,10 I rzekł im ánjoł: Nie bojcie się. Oto bo wesele opowiedam wam, radość wielką, ktora będzie wszemu ludowi,
Łk 3,8 Czyńcie przeto owoce godne pokajánia, á nie poczynajcie mowić w sobie, Ojcá mamy Abráhámá. Mowię bo wam, iż może Bog z kámienia tego wzbudzić dzieci Abráhámowi,
Łk 4,10 Nápisano bo, iż ánjołom swoim przykazał o tobie strzec cię.
Łk 5,2 I ujrzał dwie łodzi stojące przy jezierze, rybitwi bo wyszedszy z nich płokáli sieci.
Łk 5,9 Strách bo ogárnął go był, i wszech co z nim (byli,) z ułowu ryb, ktore byli pojmáli.
Łk 6,23 Rádujcie się w on dzień i podskákujcie: Oto bo zapłátá wászá mnoga w niebiesiech. Po temuż bo czynili prorokom ojcowie ich.
Łk 6,26 Biádá wam, gdy dobrze wam mowić będą ludzie: po temuż bo czynili fałszywym prorokom ojcowie ich.
Łk 6,38 Dajcie, á dádzą wam, miárę dobrą, nátłoczoną, i nátrzęsioną, i opływájącą dádzą do łoná wászego: tąż bo miárą ktorą mierzycie, odmierzono będzie wam.
Łk 6,43 Nie jest bo dobre drzewo, czyniące owoc zły. Ani drzewo złe, czyniące owoc dobry.
Łk 6,44 Każde bo drzewo z własnego owocu poznawáją. Bo nie ściernia zbieráją figi, ani ze krzá obieráją groná.
Łk 6,45 Dobry człowiek z dobrego skárbu serca swego wykłáda dobro, á zły człowiek, ze złego skárbu sercá swego, wykłáda złe: Bo z obfitości sercá mowią ustá jego.
Łk 6,48 Podobny jest człowiekowi budującemu dom, ktory wykopał i głęboko wybrał, i záłożył fundáment ná skále, gdy záś powodź byłá, przypádłá rzeká ná on dom, i nie mogłá go zruszyć, ugruntowány bo ná skále:
Łk 7,5 Miłuje bo narod nász, i szkołę on zbudował nam.
Łk 7,6 Záś Jezus szedł z nimi: A gdy już niedaleko był od domu (jego,) posłał k niemu setnik przyjacioły, mowiąc jemu: Pánie, nie prácuj się. Bo nie jestem godzien, ábyś pod dách moj wszedł.
