Słowo: by (1561) 
Wystąpienia 201-220 z 226
Jn 10,21 Drudzy mowili: Te słowá nie są tego co by miał dyjabelstwo: á zaż może dyjabelstwo oczy ślepym otwieráć?
Jn 11,25 Rzekł jej Jezus: Ja jestem zmartwych_wstánie, i żywot: ten kto w mię wierzy, by też i umárł, będzie żył.
Jn 11,56 Szukáli tedy Jezusá, i rozmawiáli społecznie, stojąc w kościele: Co rozumiecie, czemu nie przyszedł ná ten dzień święty? A dáli byli Biskupowie i fáryzeuszowie mándat, iż jeśliby kto obaczył gdzie by był, áby oznajmił, żeby go pojmáli.
Jn 12,10 A myślili Książętá kápłáńscy, by i Łázárzá zábili:
Jn 12,48 Kto mną gárdzi, á nie przyjmuje słow moich, ma kto by go sądził. Słowá ktorem ja mowił, te go będą sądzić w ostáteczny dzień:
Jn 13,22 Poglądáli tedy po sobie zwolennicy, nie wiedząc o kim by to mowił.
Jn 13,28 A tego żaden z tych co siedzieli nie wiedział, k czemu by to mowił.
Jn 14,2 W domu u ojcá mego, mieszkánia jest wiele, by było ináczej, powiedziałbym wam. Albowiem idę ábych wam zgotował mieśce.
Jn 14,29 A terazem wam (to) powiedział pierwej niżeby sie stáło: iż gdzie by sie już stáło, ábyście wierzyli.
Jn 15,22 Bym był nie przyszedł, á nie mowił im, grzechu by nie mieli: ále teraz wymowki nie mają, z grzechu swego.
Jn 15,24 Bym był uczynkow nie czynił miedzy nimi: ktorych żaden inszy nie czynił, grzechu by byli nie mieli: ále teraz i widzieli, á máją w nienawiści, i mnie, i ojcá mego.
Jn 19,24 Mowili tedy jeden do drugiego: Nie rozrzynajmy jej, ále rzućmy o nię los, czyjá by byłá. Aby sie wypełniło pismo, ktore mowi: Rozdzielili miedzy sie odzienia moje: á o odzienie moje rzucáli los. A żołnierze tedy te rzeczy uczynili.
Jn 20,14 To gdy rzekłá: obrociłá sie zásie, i ujźrzáłá Jezusá stojącego, á nie wiedziáłá by był Jezus.
Mt 16,0 Cap(itulum): 16. Żydy Jesus gromi, że známion żądáją, Zwolennikom sie każe strzec kwásu Licemierniczego, i pyta ich co by o nim ludzie trzymáli? obiecuje klucze Piotrowi od niebá, opowiáda im swą mękę, Piotr go z tego strofuje, á on go z tego Szátánem názwał, uczy áby kożdy niosł krzyż swoj.
Mk 8,0 Cap(itulum): 8. Nákarmiwszy Pan siedmiorgiem chlebá i trochą rybek czterzy tysiące ludzi, Fáryzeuszom známieniá nie chce ukazáć, Ślepego oświeca, zwolennikow zopytawszy co by o nim trzymáli, mękę swoję przepowiáda, i náśládowcam swoim zapłátę obiecuje.
Mk 11,0 Cap(itulum): 11. Pan Jezus ná oślęciu do Jeruzálem w_jáchał, do kościołá w_szedwszy przedawające wygánia, wieczor do Bethánijej sie wrocił. Názájutrz w_rácájąc sie przeklął figę, kupce z kościołá wygnał, czyją by to mocą czynił, nie powiedział żydom.
Mk 13,0 Cap(itulum): 13. Pan Krystus z Jeruzálem idąc, spytan od zwolennikow o swym przyściu, i o dokonániu światá, wiele rzeczy ktorych by sie strzec mieli, i ktorych by náśládowáć mieli przepowiáda.
Łk 17,0 Cap(itulum): 17. Abyśmy nikogo nie gorszyli, karáli tego ktory by co wystąpił, i odpuszczáli proszącemu, Dziesięć trędowátych oczyścił, ále jeden tylko wdzięczność ukazał, Powiáda że Krolestwo Boże jest w nas, á że nie_odpowiednie á nie_spodziale nas náwiedzi.
Jn 2,25 á nie trzebá mu było, żeby mu kto był świádectwo dawał o człowiecze: Bo on wiedział co by było w człowiecze:
